Annie Reniers (ja)

In de eerste strofe valt me het (letterlijk) het lichamelijke op: 'vingers, lippen, blik', dit associeer ik met liefde/hartstocht. Daarvan 'zal niets blijven', maw. dat vergaat.



De volgende strofe is veel moeilijker.



Een poging.



mira

Ik vind het een heel moeilijk gedicht, ben al een paar dagen aan het kijken maar kan het nog steeds niet uitleggen of toelichten of verklaren.

Ik broed nog even verder.



Dettie

Een schuchter/schamele poging:



Al het lichamelijke gaat voorbij, wat er geweest is wordt opgenomen in de kringloop, die zuigt alles op.

Misschien blijft er toch iets over? Inzuigend alle klank zingt hij zichzelf voorbij. Het is me niet duidelijk wat "zingt zichzelf voorbij" betekent.

Het komt (redelijk) positief over.



Mss. dat iemand het duidelijker ziet?



Tiba.

Echt moeilijke poëzie.

Ik ben wat aan het lezen over Annie Reniers, een hele filosofie ligt aan de grondslag van haar poëzie, gedachtenpoëzie las ik ergens.

Nou, het is een dichter niet verboden van te denken .

Tiba, mij is opgevallen dat voor de bundel 'Samenspraak' bij de 2 laatste gedichten een verschillende datum staat, 1995 en 2000, is het een foutje of gaat het over een heruitgave?



mira

Op Google vind ik 2000, dus ik vermoed dat het eerste verkeerd is, maar ik weet niet meer waar ik het gedicht gehaald heb.



Tiba.

Heb het even uitgezocht

De bundel Luchtgeest van Annie Reniers kwam in 1995 uit

en Samenspraak in 2000.



We houden het er dan maar op dat ze beiden uit Samenspraak komen, goed?



Dettie