PieterD schreef : Ik vond op de door Tiba getipte sites het volgende gedicht. Heeft volgens mij verwantschap met het vorige.
Pieter
Eeuwen wentelden hun volheid samen:
zijn fundament;
nauw kon hun denkgedrocht omvamen
zijn schedeltent.
haren sloegen hun vlag langs den hemel:
bepantsering;
scherp was zijn lijf, geel en vermetel,
dat dansen ging.
maar hij, blonde boorling der zwellende jaren,
hij tartte nacht
en vlocht het ruige duister samen met zijn haren
tot veilige vacht.
zoo, schragend geleund in de nis der kimmen,
zuigende schacht,
zag hij ellende den hemel beklimmen:
zijn eerste wacht.
H. marsman
Over wie gaat dit? Ik heb zelf geen idee. Pieter
Het gedicht heeft de titel Verhevene Pieter.
en het komt uit Verzameld werk Deel 1: Poëzie.
Querido Amsterdam/Bilthoven, 1938.
Misschien kun je nu proberen er achter te komen Pieter waar het gedicht over gaat nu je de titel weet.
Ik heb helaas nauwelijks tijd of energie momenteel om er uitgebreid op in te gaan.
Dettie