Liliane Melis (ja)

Een zeer treurige prins



(Opgedragen aan Jotie)







Aan het portaal van het voorgeborchte

Raakte ik mijn onschuld kwijt

Maar niet mijn zinnelijkheid



Ik zag een gouden kelk

Tot de rand gevuld

Ik dronk hem leeg



Ik zag een spiegel met vergulde lijst

Transitpoort naar het onbekende

Weerkaatst in witte gang



Een naald liet ik achter

Rood vocht

En een dozijn gedichten







Liliane Melis

_________________

Some ghosts are women,

neither abstract nor pale,

their breasts as limp as killed fish.

Not witches, but ghosts

who come, moving their useless arms

like forsaken servants.



Anne Sexton



Dit stond elders op het forum



Dettie

Een late reactie .

Dit is een knap gedicht.



Tiba.