Anton Korteweg (ja)

Geplaatst: 01 jan 2005 05:30 pm



Feest



Ik moest de Hema in. Voor vruchtentaart.

Goed en goedkoop. Want junior verjaart.

Als je nou kijkt wat daar los loopt aan vrouw

dan wil je wel naar huis. Naar die van jou.



Anton Korteweg

Uit: Voor de goede orde

Meulenhoff 1988



Dettie

Geplaatst: 11 jan 2005 06:40 pm



Gedichten zijn als potloodslijpsel: het afval van je leven en je werk.



Uitspraak van Anton Korteweg (hoofdconservator van het Letterkundig Museum in Den Haag).



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 15 jan 2005 02:19 pm



Fietsend naar zijn werk, passeert Anton Korteweg elke dag twee tunnels (tussen Leiden en Den Haag).

Op de eerste ontmoet hij om 8h20 de woorden: "Astrid, I love you". Om 8h30 passeert hij de tweede tunnel en ziet staan: "Astrid skelethoer. Negative erection".

Deze steeds weerkerende dagelijkse realiteit inspireerde hem tot volgend gedicht:



Tunnels



Gebruik de tunnel, staat er, en, die raad gevolgd,

Astrid, I love you. Mooi. So far, so good.

Daal je de Straatweg af het Haagse Bos in:

Astrid. Skelethoer. Negative Erection.



Zo kom je 's morgens om halfnegen in Wassenaar

in tien minuten maar van de banaalste uiting

van liefde tot het grofst vertoon van walging.

In 't echt duurt dat zo'n vijf tot zeven jaar.





Anton Korteweg

uit: Stand van zaken, Meulenhoff 1991



Tiba.

Geplaatst: 31 jan 2005 08:43 pm



Leerling



Iedere ochtend gaat hij trouw naar school,

door weer en wind, van kilometers ver

- moe heeft z'n brood gesmeerd, hem uitgezwaaid -.

Hij zet z'n fiets weg, en haast zich gedwee

naar het lokaal. Gaat zitten. Dan 't gebed:



Dat ze vandaag maar weer kracht-van-omhoog

ontvangen mogen en hun werk met ijver

volbrengen. Amen. Dan begint de les.



Zo gaat dat alle dagen door. Hij leert

en leert en leert, en doet goed zijn best.

En later zal hij veel verdienen en vanuit

de hoogte neerzien op het ouderlijke nest.





Anton Korteweg

uit: De stormwind van zijn hand,

Athenaeum- Polak & Van Gennep, 1975



Tiba.

Geplaatst: 31 jan 2005 09:11 pm



In de kou



We stonden buiten te wachten, hij en ik.



Dat ze de kachel maar eens harder moesten zetten,

dat was zijn mening. Toen hij even later

een man zag in een korte duffel; dat die man

wel spijt zou hebben dat hij zulk een stuk

geknipt had uit z n jas. Ook daar

viel nogal om te lachen, want hijzelf

droeg helemaal geen overjas, stampvoete op sandalen.



s Anderendaags kwam ik hem tegen aan de wandel

in t bos, met veel te zware schoenen en

in veel te lange overjas, verzaligd

in zachte houdgreep van twee potige verpleegster.



Anton Korteweg,

uit "Eeuwig heimwee drijft hem voort"

uitgeverij Athenaeum-Polak & Van Gennep 1973





Toekomst (variant)



De zon schijnt heerlijk schoon, en kleine vogeltjes

zingen op groene tak op held re toon

hun lustig lied. En ik ben aan de wandel

in t voorjaarsbos, met veel te zware schoenen,

in veel te lange overjas, verzaligd

in zachte houdgreep van twee potige verpleegsters



Anton Korteweg,

uit "Eeuwig heimwee drijft hem voort"

uitgeverij Athenaeum-Polak & Van Gennep 1973



Beide gedichten uit de bundel (mijn allereerste dichbundel)

Ik word als een van dezen

(portretten van gekken)

Samengesteld door Dirk Kroon



Wil

Geplaatst: 31 jan 2005 09:26 pm



Mooie gedichten Wil!



Wat leuk dat hij een variant erop heeft gemaakt.



Dettie

P.S. Mijn allereerste dichtbundel (bloemlezing) was

Domweg gelukkig in de Dapperstraat.