Geplaatst: 27 aug 2006 06:58 am
Wassenaarse Slag
Als de stalling dicht, de Zeester weg en
het strand weer is van wie het is, van
de kwallen, compact en groenblauw
van de kou, van meeuwen, van jou- prijs,
total loss, op natte gympen, dan
die wolken, lucht en winden wijst hun baan.
Vooral bij diepe mist, als er geen zucht-
je te bespeuren valt op 't strand,
en van de zee, daar merk je ook niets van.
Want wat je wilt, is dit: niets zien en niets
herkennen, dat je bent niet merken.
Uitgewist, niet vermist. Vooral maar niet vermist.
Anton Korteweg, uit Met flinke pas, 2003
Wil
Bij De Wassnaarse Slag staat het strandpaviljoen De Zeester dat na elk zomerseizoen afgebroken wordt (net als De Albatros)
Korteweg schrijft hier dus, als de stalling (fietsenstalling) weer dicht is en het strandpaviljoen weer weg is dan is het strand weer het strand van de kwallen, de meeuwen en jou. (geen mensen, toeristen meer maar alleen strand)
Vooral bij diepe mist (mist dempt ook geluid en er staat dan geen wind)
merk je van de zee ook niets (je ziet hem niet, het geluid is vager)
Want je wilt is niets zien, niets herkennen, je wilt even helemaal niet voelen dat je bestaat. (dat je bent niet merken) Je bent als het ware helemaal even opgeslokt door de mist, opgegaan in de mist
Je bent even uitgewist maar niet vermist. Niemand kan je zien door die mist dus je bent even uitgewist maar niet weg.
(mooie woordspeling dat vermist)
Dettie
