Ted van Lieshout (ja)

Geplaatst: 17 sep 2005 06:26 pm



Ja, mooi!

Alweer zo ijverig, Dettie!



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 01 nov 2005 07:52 pm



boekje open



hoe ga ik open als een boek?

ik wil mezelf eens lezen,

bladeren en kijken

hoeveel pagina's ik tel.

of ik een sprookje ben

of meer een studieboek.

zou ik mij kopen?

lenen bij de bieb?

alleen stiekem lezen

hoe ik afloop en zachtjes

terugzetten in de kast?



ted van lieshout

moet nog opzoeken waaruit



Dettie

Geplaatst: 01 nov 2005 08:06 pm



Heel mooi en fijnzinnig gedicht.

Komt uit de bundel Van verdriet kun je grappige hoedjes vouwen, 1986.

Er staat zo'n grappige tekening bij van een opengeslagen boek en het middelste blad heeft grote ogen, neus en mond .



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 01 nov 2005 08:30 pm



Dank je tiba, ik kwam het gedicht ergens tegen maar er stond niet bij uit welke bundel



Dettie

Geplaatst: 28 dec 2005 08:45 pm



Twee honden Floortje



Onze hond is van de dood gestorven.

Ze moest een spuitje voor de slaap,

een tweede tegen het ontwaken.



Mam huilt en legt een bloem op haar lijk;

beslissen om iemand te laten gaan, dood,

is een soort van schuld, al is een hond



niemand. Nu hoeft ze nooit meer om te vallen

of hijgen zonder reden, of weten dat ouwe

honden sjokken moeten zonder stok.



Twee honden Birgiet



De dood is me schrikken. Ik raak er

niet aan gewend. Nu is de dochter van

onze hond die dood is, dood: het bloeden



wou niet stoppen. In haar plaats loopt

onverschillig de poes achter mam aan

die door moet. Nee, ze leert niet hoe



te blaffen. Stil streelt haar staart

langs moeders benen, een soort van trotse

troost. Triomferen is katten niet vreemd.



Ted van Lieshout

uit: Van, Als & Och,

Leopold 1995



Tiba.





Deze teruggevonden in het archief, gelukkig bewaard na de storing op het forum, waardoor alles na 2 november verloren ging.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 10 jan 2006 10:05 pm



Glas





Elke morgen stond ze voor het raam te wuiven.

Ik zwaaide terug, maar wist niet wie ze was.

Buiten ging het leven door, maar 't hare

ging niet verder dan het glas.



Als ik terug van school kwam keek ik even;

het vierde raam, begane grond:

een witte muur met stille plooien,

alsof de vrouw niet echt bestond.



En toen kwam ik haar buiten tegen,

haar gang voorzichtig als op glas.

Ik groette haar; ze liep op scherven.

Ze wist ineens niet wie ik was.





Ted van Lieshout

Uit: Jij bent mijn mooiste landschap & 300 andere gedichten en tekeningen, Den Haag, Leopold, 2003



ook maar weer even hier geplaatst.

groet. karin