* Jotie T' Hooft (ja)

Geplaatst: 02 feb 2008 03:12 pm



Een zeer treurige prins



(Opgedragen aan Jotie)







Aan het portaal van het voorgeborchte

Raakte ik mijn onschuld kwijt

Maar niet mijn zinnelijkheid



Ik zag een gouden kelk

Tot de rand gevuld

Ik dronk hem leeg



Ik zag een spiegel met vergulde lijst

Transitpoort naar het onbekende

Weerkaatst in witte gang



Een naald liet ik achter

Rood vocht

En een dozijn gedichten







Liliane Melis

_________________

Some ghosts are women,

neither abstract nor pale,

their breasts as limp as killed fish.

Not witches, but ghosts

who come, moving their useless arms

like forsaken servants.



Anne Sexton

Geplaatst: 02 feb 2008 08:13 pm



Heb zojuist de biografie van Jotie 'T Hooft met bovenstaande titel (Een heel droevige prins) gelezen. Geweldig boek. Tweedehands gevonden in een boekenwinkel. Doet me weer denken aan 20 jaar geleden toen ik veel Jotie las. Het gedicht over een Eenhoorn is me bijgebleven (misschien is dat ook de titel). Ga het gedicht nog eens opzoeken. Ik ben nieuw hier. Goed te zien dat hij nog steeds leeft in de harten van velen.



lebo124

Geplaatst: 02 feb 2008 09:28 pm



EENHOORN





Here, zonder naam en zonder gezicht

Zie vanuit den hoge

Op uw droeve eenhoorn neer

Die danig hunkert naar uw licht,



Die sierlijk door de wouden dwaalt

Maar bladeren geen voedsel vindt,

Die voor de poort der doden draalt,

Allen bladeren op uw wind.



Here, zonder handen zonder stem

Snij de lichtlans van zijn voorhoofd

En vang hem in uw stalen klem

Voor de wereld hem de glans ontrooft,



Lok hem langs de stapsteen sterven

Niet als anderen domweg gedoofd

Maar rein, vrij van bederven

Langs de kruisweg waar hij in gelooft.



Jotie 'T Hooft

Uit: Junkieverdriet

Manteau 1976



Is het deze lebo124?



Dettie

Geplaatst: 03 feb 2008 06:52 am



Dat is hem. Wat een schitterend gedicht. Dat ik nu net in de biografie moet lezen dat een of andere criticus bok het verschijnen van deze bundel dit gedicht met de grond gelijk heeft gemaakt. Hoe durft tie.



lebo124

Geplaatst: 03 feb 2008 08:14 am



Het is meer dan 30 jaar geleden dat hij dit schreef, misschien dat er toen nog anders tegen zijn poëzie werd aangekeken.

Ik denk dat de meesten er nu wel van overtuigd zijn dat die bundel schitterend is.



Dettie

Geplaatst: 03 feb 2008 08:16 am

Dettie schreef:

EENHOORN





Here, zonder naam en zonder gezicht

Zie vanuit den hoge

Op uw droeve eenhoorn neer

Die danig hunkert naar uw licht,



Die sierlijk door de wouden dwaalt

Maar bladeren geen voedsel vindt,

Die voor de poort der doden draalt,

Allen bladeren op uw wind.



Here, zonder handen zonder stem

Snij de lichtlans van zijn voorhoofd

En vang hem in uw stalen klem

Voor de wereld hem de glans ontrooft,



Lok hem langs de stapsteen sterven

Niet als anderen domweg gedoofd

Maar rein, vrij van bederven

Langs de kruisweg waar hij in gelooft.



Jotie 'T Hooft

Uit: Junkieverdriet

Beste Lebo124



Wat de kritiek van de heer Bok betreft, kan ik en beetje met hem meegaan wat het laatste couplet betreft. Ik heb het idee dat Jotie zich hier een beetje van afgemaakt heeft. Laten we dit couplet eens goed beschouwen. De eenhoorn, beeld voor Jotie zelf, moet gelokt worden langs de "stapsteen sterven" (mooi gezegd), maar in de vierde regel langs de kruisweg waarin hij gelooft. Beschouwde Jotie zich als een soort Christus die persé de kruisweg moest volgen? Hij voelde zich niet gedoofd (verdoofd?), zoals anderen (alle anderen?), maar we weten dat Jotie zichzelf vaak verdoofde, en niet zo "rein" was. Bedoelde Jotie dat hij rein van gevoel en gedachten was, als eenhoorn, dat wil zeggen de "unieke", en de anderen niet? Het zijn maar wat vragen.

Had de heer de Bok kritiek op de inhoud of op de poëtische kwaliteit?

Ik vind het het wel een goed gedicht met wisselend rijm. Maar dat is niet erg.



Ben erg benieuwd naar jouw antwoord en welkom op Leestafel.



Pieter

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre