Clara Haesaert (ja)

Geplaatst: Wo apr 18, 2007 08:25



Ik vind dat eerste gedicht ook heel mooi.



Het beeld dat het tweede gedicht bij mij spontaan oproept is dat van een witte isoleerkamer waar men soms mensen met waanideeën enzo in opsloot (in de films toch)



Misschien een "té waanzinnige" interpretatie hoor.



Jan S

Geplaatst: Za apr 28, 2007 22:16



Medeplichtig



1



zo zal ik zijn

een vrouw zonder verleden



in bevlogen ogenblikken

met een draai om de oren

en een pin om de hals

zal de herinnering

alles opzij schuiven



als de onbuigzame stem in de late avond

voor dienaars en dienaressen

vol hulpeloze schaamte

weer op een verzoeningspoging aanstuurt

blijf ik ter plaatse trappelen



zonder terugblik in de bloedrode duizeligheden

zal ik weerkeren

tot mijn levensnoodzakelijke

tot mijn liefste wensdroom:

een blanco nachtregister.





Clara Haesaert

uit: Medeplichtig,

Elsevier Manteau, Antwerpen/Amsterdam, 1981



Dit is het eerste gedicht uit de bundel "Medeplichtig" (1981).



Ik vond en leende de bundel vandaag in de bib, en ga er heel voorzichtig mee om want hij is al behoorlijk gehavend doordat de lijm lost. Dit even terzijde.



Een prachtig openingsgedicht is dit.

Niet dat ik het goed begrijp... maar Haesaert schrijft heerlijke, beeldrijke, vloeiende verzen. Dit is genieten!



Tiba.