Geplaatst: Za apr 28, 2007 22:16
Medeplichtig
1
zo zal ik zijn
een vrouw zonder verleden
in bevlogen ogenblikken
met een draai om de oren
en een pin om de hals
zal de herinnering
alles opzij schuiven
als de onbuigzame stem in de late avond
voor dienaars en dienaressen
vol hulpeloze schaamte
weer op een verzoeningspoging aanstuurt
blijf ik ter plaatse trappelen
zonder terugblik in de bloedrode duizeligheden
zal ik weerkeren
tot mijn levensnoodzakelijke
tot mijn liefste wensdroom:
een blanco nachtregister.
Clara Haesaert
uit: Medeplichtig,
Elsevier Manteau, Antwerpen/Amsterdam, 1981
Dit is het eerste gedicht uit de bundel "Medeplichtig" (1981).
Ik vond en leende de bundel vandaag in de bib, en ga er heel voorzichtig mee om want hij is al behoorlijk gehavend doordat de lijm lost. Dit even terzijde.
Een prachtig openingsgedicht is dit.
Niet dat ik het goed begrijp... maar Haesaert schrijft heerlijke, beeldrijke, vloeiende verzen. Dit is genieten!
Tiba.