Clara Haesaert (ja)

Op verzoek van Tiba* toestemming gevraagd aan Clara Haesaert en gekregen!



Graag verneemt ze t.z.t. welke gedichten we gekozen hebben.



Dettie



* Dit staat erbij als geheugensteuntje voor mij.

Geplaatst: Za mrt 03, 2007 19:30



Septembersuite 5



hij weet zich in haar woorden geborgen

en op een zonnige septembermorgen

smeert hij boter en honig op haar brood



in het najaarslicht

rijst haar albasten hals

boven het ochtendvlakke tafelblad

en ’s avonds schieten haar ogen

in vleermuisvlucht van kamer tot kamer



dan drijven liederen van Wolf voorbij

en doorheen Spaanse geur en landschappen

weeft de herinnering een web rondom zijn hoofd



de vingers van zijn hand verstijven:

nu moet hij kiezen tussen gaan of blijven.





Clara Haesaert

uit: Medeplichtig (1981) in Levenslang het vermoeden.

Gedichten van 1953 tot 1993,

Gent, Poëziecentrum 1993



Wat een mooi, sfeervol gedicht is dit!

Prachtige beelden: het smeren van het brood, albasten hals, vleermuisvlucht...





Tiba.

Geplaatst: Vr apr 06, 2007 15:03



In de witte kamer



In de witte kamer

der verbeelding

spelen wij het spel

zonder begin of einde.

In iedere hoek

slaat weer een klok

en aan de zoldering

gloeien duizend witte lampen.

Geen deur, geen venster

sluit ons in

alleen de witte spin

van allerzuiverste verbeelding.

Toch heb ik je nog lief

maar doorheen de witte schittering

doorheen de witte kamer

der verbittering.



Clara Haesaert

Uit: Omgekeerde volgorde,

Meulenhoff, Antwerpen, 1961.



Tiba.

Geplaatst: Vr apr 06, 2007 16:35



Geen gemakkelijk gedicht Tiba. Maar wel mooi.

Helemaal snappen doe ik het niet. Jullie?



Dettie

Geplaatst: Vr apr 13, 2007 23:51



Ik vind het ook moeilijk te snappen, Dettie. Het is een gedicht waarbij je zou wensen dat je de context ervan kent, om het beter te begrijpen.



Vooral "wit" valt in dit gedicht op:

"witte kamer der verbeelding"

"duizend witte lampen"

"de witte spin van allerzuiverste verbeelding"

"de witte schittering doorheen de witte kamer der verbittering"



"wit" komt hier, naar mijn gevoel, niet positief over, niet als iets bedreigends, maar wat het is kan ik moeilijk onder woorden brengen.

Weerkaatst het "wit" de werkelijkheid (zie: de lampen, de witte schittering) ? Maar hoe dit te rijmen met "de witte kamer der verbeelding"?

Ik ben er echt niet aan uitgekomen, en misschien zit ik ook op een verkeerd spoor.

Indien anderen meer klaarheid zien, hoor ik dat graag.



Tiba.

Geplaatst: Di apr 17, 2007 16:50



Zou zij met wit, kleurloos bedoelen?



alleen de witte spin

van allerzuiverste verbeelding.



Ze worden ingesponnen door hun verbeelding dat alles goed is?

Terwijl er eigenlijk verbittering is?



Dettie