Marieke Jonkman (ja)

Stilte. Zwanger van wat komen gaat.

Zo sta ik in de tuin zonder vogelgeluid,

zonder geruis in de bomen, geklepper

van waslijnen, stem en sirene

Je hoort de stilte bijna. Mooi.



Help me eens verder Tiba als je wilt,

Ik geniet van mijn rode rok, ik zie

mijn gezicht in het spiegelende raam,

mijn gouden oorbellen, mijn diadeem.

Wordt hier een wensbeeld getoond, of staat er echt iemand met een diadeem in de tuin in het spiegelende raam te kijken.



Ik denk te lezen in het gedicht dat iemand de stilte, de sleur luid roepend wil verbreken en iets groots en meeslepends wil, of wil zijn.

Diamanten wil ik, knipogende sterren,

ingefluisterde woorden. In het voorjaar

dragen de bomen gezwollen knoppen.



Ik moet deze rust verstoren, het gras

maaien of luid zingen van de wielewaal

diedeljoho zingt zijn lied.

Of moet ik het toch letterlijker lezen?



Willeke

Misschien verwijst de dichter naar dit lied



Kom mee naar buiten allemaal

Dan zoeken wij de wielewaal

En horen wij die muzikant

Dan is zomer weer in 't land

Dudeljo klinkt zijn lied

Dudeljo klinkt zijn lied

Dudeljo en anders niet



Hij woont in 't dichte eikenbos

getooid met gouden vederdos

daar jodelt hij op zijn schalmei

tovert onze harten blij.

Dudeljo klinkt zijn lied

dudeljo klinkt zijn lied

dudeljo en anders niet!



(Het liedje ‘De Wielewaal’ schreef Andries Hartsuiker voor zijn zoon, de later bekende componist Ton Hartsuiker. Hartsuiker sr. schreef zowel de tekst als de melodie van het liedje, dat als tweestemmige canon is geconcipieerd. Het verscheen voor het eerst in de bundel: 'Bonte Vlucht' uit 1938, maar was al elf jaar daarvoor ontstaan. )



--

Ha, dat lied heb ik nog geleerd op school.

Het moet daarop wel slaan Dettie.



Tiba.

Wilv.

Help me eens verder Tiba als je wilt,



Quote:

Ik geniet van mijn rode rok, ik zie

mijn gezicht in het spiegelende raam,

mijn gouden oorbellen, mijn diadeem.





Wordt hier een wensbeeld getoond, of staat er echt iemand met een diadeem in de tuin in het spiegelende raam te kijken.

In Poëziekrant staat er een heel artikel waarin Anton Ent het heeft over zijn alter ego Marieke Jonkman. Over haar karakter zegt hij dat ze enerzijds een slachtoffer is, een geschondene (slaafs,lijdzaam,masochistisch, suïcidaal, eenzaam...), maar dat ze ook een andere, zelfbewuste kant heeft, maar in veel minder gedichten.

Ik citeer: Dan is ze een fiere vrouw, trots op heer uiterlijk en schoonheid, ingenomen met haar kleding en sieraden, een zangeres, een onafhankelijke en dienstvaardige vrouw, ze staat rechtop te zingen....



Het is dat laatste facet dat in dit gedicht belicht wordt.



Tiba.

Dank je wel voor je uitleg Tiba, het is me duidelijker.



En Dettie bedankt voor de Wielewaal,

dat wijsje zit ook meteen in mijn hoofd..Dudeljo klinkt zijn lied, dudeljo klinkt zijn lied..



Groetjes

Wil

Mooie commentaren, dames!



mira