Marieke Jonkman (ja)

Marieke Jonkman is het pseudoniem van Anton Ent.

Van Anton Ent hebben we toestemming om zijn gedichten te plaatsen, waaronder ook de gedichten vallen die hij onder de naam Marieke Jonkman heeft geschreven.

Er mogen meer gedichten geplaatst worden, maar niet een hele bundel.



Dettie

Geplaatst: 22 jul 2007 10:26 pm



Genot



Mijn kinderen gaan op in geschreeuw.

Moet ik ze tot orde roepen? Welke?

Die van mijn zwijgzaamheid? De eeuw

is in mijn hart gelegd. Ik overdenk

het bloeien en verwelken, geniet



van overslaand gekrijs. Maak je niet vuil.

Ik verbied ze modder in te gaan en eis

gehoorzaamheid. Mijn dochters rennen weg,

de armen wijd. Verbaasd kijk ik ze na,

wadlopers in de tijd.



Marieke Jonkman

uit: Plejaden,

Van Oorschot, Amsterdam 1992



Tiba.

Geplaatst: 22 jul 2007 10:30 pm



Marieke Jonkman is het vrouwelijk pseudoniem van Anton Ent



Onder het pseudoniem Marieke Jonkman publiceerde Ent de dichtbundels Dochters van het donker (1991), Plejaden (1992), Dieptevrees (1993) en Amazonen (1996). Deze poëzie wijkt af van zijn onder Ent gepubliceerde werk door de ironische, zelfs sarcastische toon en thema's als ziekte, haat, zelfmoord en incest. In 1993 maakte Ent bekend dat hij zich achter Marieke Jonkman verborg.



Bron: Nederlands.nl.biografie



Tiba

Geplaatst: 10 sep 2008 05:24 am



IK vind dit een mooi, helder gedicht, Tiba. Heb je nog meer van haar?



Pieter

Geplaatst: 10 sep 2008 05:55 pm



Ja ik moet er nog meer hebben.

Weet niet direct waar. Ik zal eens zoeken.



Tiba.

Drang



Stilte. Zwanger van wat komen gaat.

Zo sta ik in de tuin zonder vogelgeluid,

zonder geruis in de bomen, geklepper

van waslijnen, stem en sirene.



Ik geniet van mijn rode rok, ik zie

mijn gezicht in het spiegelende raam,

mijn gouden oorbellen, mijn diadeem.



Diamanten wil ik, knipogende sterren,

ingefluisterde woorden. In het voorjaar

dragen de bomen gezwollen knoppen.



Ik moet deze rust verstoren, het gras

maaien of luid zingen van de wielewaal

diedeljoho zingt zijn lied.





Marieke Jonkman

Poëziekrant 1, januari-februari 2001



Tiba.