Ik hou wel van een pointe in een gedicht, zoals hier:
Maar liefde moest zonodig roet in het eten gooien.
Met opzet dubbelzinnig, denk ik, de dichter wil niet in zijn kaart laten kijken. Hij drukt uit wat ie voelt, de rest is aan de lezer, die heeft zijn eigen vrijheid van interpretatie.
mira