- Berichten: 197
Herman Gorter (1864-1927) (ja)
17 jaren 2 maanden geleden #9463
door Librije
Hetzelfde zien
Maar het zò zien
Zoals niemand het zag
(J.A. Deelder - Euforismen
Bezige Bij, 1991)
Beantwoord door Librije in topic Re: bericht
Ik begrijp toch wat je bedoelt, Dettie.
De stilte van Herman Gorter is bedreigend/beklemmend, die van Henriette Roland Holst troostend/omarmend.
Misschien nog een citaat, uit dezelfde periode, uit het gedicht: Lof der duisternis:
'K lig in het duister, in het warme bed;
als een plant, in een perk in d'aard gezet,
voel ik mij in de stilte opgenomen,
wonderlijk bevredigd, zalig vrij.
(uit zijn verband gehaald is het misschien niet zo sprekend als het hele gedicht)
Het is in zijn geheel te lezen op de site van de DBNL: Lof der duisternis - Henriette Roland Holst
Maar goed: we moeten stoppen denk ik met Henriette Roland Holst hier: dit is het item over Gorter.
Librije.
De stilte van Herman Gorter is bedreigend/beklemmend, die van Henriette Roland Holst troostend/omarmend.
Misschien nog een citaat, uit dezelfde periode, uit het gedicht: Lof der duisternis:
'K lig in het duister, in het warme bed;
als een plant, in een perk in d'aard gezet,
voel ik mij in de stilte opgenomen,
wonderlijk bevredigd, zalig vrij.
(uit zijn verband gehaald is het misschien niet zo sprekend als het hele gedicht)
Het is in zijn geheel te lezen op de site van de DBNL: Lof der duisternis - Henriette Roland Holst
Maar goed: we moeten stoppen denk ik met Henriette Roland Holst hier: dit is het item over Gorter.
Librije.
Hetzelfde zien
Maar het zò zien
Zoals niemand het zag
(J.A. Deelder - Euforismen
Bezige Bij, 1991)
Laatst bewerkt doorLibrije.
Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.
- Bezoeker
-
17 jaren 2 maanden geleden #9466
door
Beantwoord door in topic Re: bericht
Ja, mooi citaat, Cyra 
Ook de commentaren van Dettie en Librije mogen er zijn!
De vergelijking met het gedicht van H. R. H. verduidelijkt dat van Gorter nog.
Vooral de term melancholie lijkt me goed de sfeer te typeren.
In het eerste vers vind je direct al de woorden 'alleen' en 'lamplicht'.
Wie kent niet die avondlijke sfeer, het mysterieuze, melancholische dat soms kan uitgaan van een schemerlamp?
Wat me ook vooral opvalt zijn de personificaties in dit gedicht.
De dingen kijken en dat met een glad gezicht, ( glad misschien door de weerschijn van het licht? ), de dingen staan te luisteren; ook de oren worden verpersoonlijkt:
die stil opkijken en stil ophoren.
Vooral 'oren die opkijken' vind ik prachtig, je zou dat eerder van ogen verwachten.
Tot zover deze uitleg, ik moet nu weg.
mira
Ook de commentaren van Dettie en Librije mogen er zijn!
De vergelijking met het gedicht van H. R. H. verduidelijkt dat van Gorter nog.
Vooral de term melancholie lijkt me goed de sfeer te typeren.
In het eerste vers vind je direct al de woorden 'alleen' en 'lamplicht'.
Wie kent niet die avondlijke sfeer, het mysterieuze, melancholische dat soms kan uitgaan van een schemerlamp?
Wat me ook vooral opvalt zijn de personificaties in dit gedicht.
De dingen kijken en dat met een glad gezicht, ( glad misschien door de weerschijn van het licht? ), de dingen staan te luisteren; ook de oren worden verpersoonlijkt:
die stil opkijken en stil ophoren.
Vooral 'oren die opkijken' vind ik prachtig, je zou dat eerder van ogen verwachten.
Tot zover deze uitleg, ik moet nu weg.
mira
Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.
- Bezoeker
-
Tijd voor maken pagina: 0.412 seconden