Geplaatst: 05 aug 2008 07:26 pm
tiba schreef:
Bovenstaand gedicht kende ik al heel lang, maar was vergeten van welke dichter het was. Ik heb het altijd heel mooi gevonden.
Het staat in mijn geliefd "Declamatorium der Nederlandse Poëzie" (1967), dat nu jammerlijk uiteen begint te vallen 
Ik weet niet hoe goed je bij kas zit, maar ik ken een heel goede boekbinder, ze restaureren er ook eeuwenoude Bijbels en zo.
Mijn vader gaat er binnenkort naar toe met een boekje uit 17e eeuw en
één uit de 18e, dat is natuurlijk wel wat anders.
O wat is dat midden Nederlands moeilijk te lezen, net zoals die oude Duitse letters. Als je een verhaallijn te pakken krijgt, ga je op een gegeven moment niet onverdienstelijk raden, maar dodelijk vermoeiend, maar ook zo leuk.
Manja
PS vraag weet je uit de context van het boek of het een hoofdletter I gaat of om het Romeinse cijfer 1?
Nl, bij een I (letter niet cijfer ) dan is het voor zijn vrouw Ida, dat maakt
het gedicht dan nog iets duidelijker! Leren lezen:Manja! Er staat voor I
dus voor Ida.
_________________
suum cuique oftewel ieder het zijne!