"Strak" is een goed woord voor dit gedicht, maar ook "verstrikt" of "verstikkend", want de gelatenheid die erin zit, die schrijnt. Enerzijds raakt het het persoonlijke van Manja, anderzijds is het zo akelig herkenbaar, we zijn zo beroerd geneigd om zaken onbesproken te laten. Ha! De titel van de bundel helpt hier wel: ben je een toeschouwer (onbesproken) of deelnemer (spreek!). Echt mooi vind ik het niet, maar wel een sterk gedicht! Ik zou de cirkel graag doorbreken.....
