Frits Criens (ja)

Geplaatst: 24 feb 2008 01:01 pm Onderwerp

PieterW schreef:

Omdat er niet de vaak een beetje klagerige weemoed van de andere gedichten in zit vind ik dit eigenlijk het mooiste van de serie. Ik weet niet of de keuze op de pagina van Dichter van de Maand toevallig is maar alle geplaatste gedichten vallen onder deze wat egocentrische weemoed. Dat vind ik een beetje jammer omdat Frits Criens heel goede gedichten schrijft die met andere onderwerpen nog beter zouden zijn, denk ik, want qua techniek en woordenrijkdom zijn ze allemaal voortreffelijk en met heel geestige invallen.

Ha Pieter,



Ik heb gevraagd om de gedichten uit Verloren kost omdat ik die erg mooi vind. Ik heb de bundel. In deze bundel staan de serieuzere gedichten van Frits Criens, die ik niet onder klagerige weemoed wil schakeren. Zeker dat klagerige zie ik er niet in. Eerder zie ik er inderdaad vaak zelfspot in.

Het gedicht Vergeten is in mijn ogen het enige gedicht dat eventueel klagerig kan overkomen.



Maar het eind:

De twijfel aan mezelf blijft lelijk vreten

Mijn toekomst toont zich uitzichtloos en zwart

Soms weet ik heel precies wat mij verwart

Maar vaak ben ik de oorzaak weer vergeten



geeft eerder ontreddering dan klagerigheid weer.

Wat vind jij klagerig aan de gedichten?



Benieuwd naar je reactie.



Dettie

Geplaatst: 25 feb 2008 07:12 am



Na het de eerste keer lezen van de gedichten was mijn eerste indruk dat ze wel goed waren, maar allemaal over zichzelf gingen, en dat eigenlijk allemaal ook wel met enig zelfbeklag. Dit in tegenstelling met de beschrijving van zijn werkelijke situatie die alleen maar benijdenswaardig lijkt.

Ik geef een paar voorbeelden:



Ik die me nimmer met dit lot verzoen

betreur de zin om maar bij jou te blijven:

"kom laten we de liefde maar bedrijven."



nachtenlang slaaptekort

huilbaby is

voor de vader vergift!



besef ik bang hoe uitzichtloos en leeg

ook deze dag weer is voorbijgegleden (uit Introspectie)



Dan nog het gedicht dat jij noemde: Vergeten, dat bijna een onafgebroken zelfbeklag is.



Er staat maar één gedicht waarin hij het niet over zichzelf heeft, maar over zijn vader. Maar dan moeten we op het laatst weten dat het om zijn eigen spijt gaat dat hij iets niet heeft gezegd, terwijl een vader op een dergelijke bekentenis helemaal niet zit te wachten. Een vader merkt aan andere dingen wel dat zijn kinderen van hem houden, daar kan ikzelf over meepraten. Dus daardoor ontstond die indruk en ook uit het (ironisch?) benijden van de zwartkijkers Weemoedt en Dorresteijn, terwijl hij nota bene zelf al voor een deel een zwartkijker is, en ook in de ironie schuilt ernst.

Het woord klagerig neem ik terug, egocentrisch niet, maar dat kan allemaal aan de keuze van de gedichten liggen. En hij ligt nog mijlenver achter op Bloem die ik een paar dagen tevoren las en waarvan praktisch elk gedicht een klagerig gedicht is. Misschien was ik daardoor ook wel beïnvloed in mijn mening.



Voor Wil: Leuk dat jij het gedicht Vluchten ook zo mooi vindt, maar ik had het al een paar dagen eerder geplaatst. Glimlach/Smile



Beiden een mooie dag. Pieter

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre

Geplaatst: 25 feb 2008 09:47 am

Voor Wil: Leuk dat jij het gedicht Vluchten ook zo mooi vindt, maar ik had het al een paar dagen eerder geplaatst.

Neem me niet kwalijk, ik reageerde vanaf de site, en had niet dit topic helemaal herlezen.



Op de rest van je reactie kom ik nog terug.



Leuk deze discussie.



Groeten

Wil

Geplaatst: 29 feb 2008 07:31 am



Dichter van de maand februari op Leestafel.info, ook nog in een schrikkeljaar. Dat is tamelijk bijzonder. Mij is het overkomen en ik heb er enorm veel positieve reacties op gehad, zowel op het feit dat ik dichter van maand februari was als op mijn gedichten. Dettie, bedankt voor de positieve aandacht die je mij en mijn gedichten geschonken hebt.



Frits Criens



Frits Criens verzocht mij dit te plaatsen.

Dettie

die wel even zat te blozen.

Zijn dichtvorm vind ik erg traditioneel,

maar daarom verrast de inhoud me ook zo.

Niet zwaarmoedig, maar ook niet oppervlakkig.

Herkenbare situaties, gedachten en gevoelens

op een mooie wijze neergezet.



Ik vroeg me wel even af wat het woordje zeeg betekent

in het gedicht "Introspectie". Is het oud-Nederlands misschien?





Molly

Zeeg is verleden tijd van zijgen.

In het woordenboek staat 'zacht neerdalen'.

In het gedicht zeeg hij (in zijn stoel) voor de buis.



Dettie