Frits Criens (ja)

Geplaatst: 20 feb 2008 10:10 pm



Vluchten



Met dertien vloog ik om te schuiledromen

behoedzaam als een vogel uit de klas

om aan een weeë groeipijn te ontkomen



ik landde bij een eenzaam strandterras

en zag de jongen in de branding spelen

die ik nog niet zo lang geleden was



ik bouwde in het rulle zand kastelen

van lucht, maar erg lang kon het wassend tij

mijn vluchten in voorbij geluk niet velen



het kind vervloeide tot ongrijpbaar water

verbond en scheiding tussen hem en mij

ik sloeg mijn vleugels uit, bedroefd en blij

onwetend van de aankomst, even later.



Dit vind ik een erg mooi gedicht.

Omdat er niet de vaak een beetje klagerige weemoed van de andere gedichten in zit vind ik dit eigenlijk het mooiste van de serie.

Ik weet niet of de keuze op de pagina van Dichter van de Maand toevallig is maar alle geplaatste gedichten vallen onder deze wat egocentrische weemoed. Dat vind ik een beetje jammer omdat Frits Criens heel goede gedichten schrijft die met andere onderwerpen nog beter zouden zijn, denk ik, want qua techniek en woordenrijkdom zijn ze allemaal voortreffelijk en met heel geestige invallen.



Pieter

Geplaatst: 23 feb 2008 08:30 pm

Ik weet niet of de keuze op de pagina van Dichter van de Maand toevallig is maar alle geplaatste gedichten vallen onder deze wat egocentrische weemoed.

Ik heb net wat zitten grasduinen in de gedichten en inderdaad ze zijn weemoedig soms,

waar ik persoonlijk altijd wel voor val,

maar ik vond ze niet egocentrisch.

er zit zelfspot in en humor ook.



Wil

Geplaatst: 23 feb 2008 08:33 pm



Even een gedicht eruit lichten

Huis



Het ruikt naar mij, het huis, mijn adem, zweet

En wind, heeft van mijn pijn en tegenspoed

Mijn vreugdes, dronkenschap en liefdes weet

Van woede, twijfel, angst die aan me vreet



Het lijkt een deel van mij, als vlees en bloed

Wat ik ondankbaar, trouweloos vergeet

Als ik het degradeer, met judasmoed

Tot onpersoonlijk steen, onroerend goed



Met sloperstuig en botte spierkracht gaan

De kopers ruig te keer, maar als de mist

Van stof is neergedaald, neemt metterdaad



Het huis gevoelig wraak op mijn verraad

Want ieder spoor van mij is uitgewist

En ik heb hier voor eeuwig nooit bestaan



© Frits Criens

Uit: Verloren kost

uitg. Holland, De windroos Haarlem 2007

Mooi vind ik..het beeld van een huis wat met zijn eigenaar vergroeit.

Het is inderdaad wel melancholiek, maar er zit steeds een zekere zelfspot ik die ik wel kan waarderen.



Wil

Geplaatst: 23 feb 2008 08:35 pm

De grauwkophanger



De grauwkophanger is al lang

Zijn biotoop ontvlucht

En zijn gezang is geen gezang

Maar een bedeesde zucht



Hij lijdt aan pips en ademros

Deemoedig hangt zijn kop

Zelfs bij het roofdier in het bos

Wekt hij nog meelij op



Hij plant zich voort omdat het moet

Zijn nestbouw is berucht

Het ene ei dat hij bebroedt

Blijkt meestal onbevrucht



De grauwkophanger heeft wel wat

Van Gronk, de fabelvis*

Als enig pluspunt noemt men dat

Hij consumabel is



* Van Gronk zeg ik in kort bestek:

Zijn graten zijn zo wassig

Een draadspiraal is heel zijn nek

Zijn vel is dun en assig



Als Gronk, de fabelvis, bestond

Zoals de grauwkophanger

Dan zwom hij vast vol schaamte rond

Voor deze ‘dubbelganger’



© Frits Criens

Uit: De Blauwbilgorgel 65 jaar

Uitg. Liverse, Dordrecht 2007

Bundel bezorgd door Wim Huijser

En dít is gewoon grappig natuurlijk, niets meer en niets minder.





Wil

Geplaatst: 23 feb 2008 09:33 pm



Hij lijdt aan pips en ademros



Hier moest ik gelijk om lachen toen ik het las.



Dettie

Geplaatst: 24 feb 2008 12:33 pm Onderwerp

Vluchten



Met dertien vloog ik om te schuiledromen

Behoedzaam als een vogel uit de klas

Om aan een weeë groeipijn te ontkomen



Ik landde bij een eenzaam strandterras

En zag de jongen in de branding spelen

Die ik nog niet zo lang geleden was



Ik bouwde in het rulle zand kastelen

Van lucht, maar erg lang kon het wassend tij

Mijn vluchten in voorbij geluk niet velen



Het kind vervloeide tot ongrijpbaar water,

Verbond en scheiding tussen hem en mij

Ik sloeg mijn vleugels uit, bedroefd en blij

Onwetend van de aankomst even later



© Frits Criens

Uit: Verloren kost

uitg. Holland, De windroos Haarlem 2007

Deze is ook moooi, vooral deze regels

Met dertien vloog ik om te schuiledromen

Behoedzaam als een vogel uit de klas

Om aan een weeë groeipijn te ontkomen

Mooi omdat het herkenbaar is, als ik dit lees weet ik weer precies hoe het voelde om dertien te zijn.

En mooi omdat het zo beeldend verwoord is.



Wil