Een beetje vreemde associatie krijg ik bij dit gedicht,
hoewel ik 'm erg goed vindt, maar ik moet denken
aan een vriendin, een zonnetje in huis,
die zich voor de trein gooide, ongelukkig met zichzelf.
Sorry.
Molly
~ Het is een kunst om de zee in een glas te vangen ~
(naar: Italo Calvino)