Joris Denoo (ja)

Geplaatst: 14 nov 2006 11:05 pm



Quote:

Zou je geen mooiere gedichten schrijven als je midden in de pijn zit?





Ik denk van niet, Dettie. Als men door pijn en/of hevige gevoelens overmand is, kan men wel gedichten schrijven om die gevoelens weer te geven of van zich af te schrijven, maar gewoonlijk levert dat geen goede poëzie op. Ik ben voorzichtig en zeg "gewoonlijk". Uitzonderingen bestaan natuurlijk. Maar meestal levert dat matige, "gevoelerige" verzen op.

Heb ik niet uitgevonden, hoor. Las ik al talloze malen (wat niet betekent dat er geen goede "gevoelspoëzie" is, dat is iets anders).

Heel wat gedichten die we lezen van de grote dichters, en die over de grote (of kleine) gevoelens gaan, zijn ook het resultaat van schrappen en herschrijven... en dat doe je niet op momenten van een hevige gemoedsopwelling.



Groetjes, Tiba.

Geplaatst: 30 dec 2006 10:36 am Onderwerp



Hij komt!



Hij komt!



De roe is al verleden tijd,

net als de wind die door bossen woei.

Het grote probleem van sint

is dat hij soms de weg niet vindt



op de E40, N20 en A17,

en bovenal in Brugge.

Want hier is iets te kort.

Heette dat niet Lappersfort?

Waar is dat leuke bos naartoe, Piet?

Maar die weet het ook niet.



Ah, dan zelf maar wat gebladerd.

Hij grijpt al naar zijn boek

en bladert met een diepe zucht.

Hij is van zo ver gekomen

en is nog altijd voort op zoek,

want de maan schijnt niet meer

als vanouds door de bomen.



Zijn beschimmeld paard

zwaait treurig met zijn staart.

En even later loert de sint

door de schoorsteen van ene moenaert.

Hij kijkt nieuwsgierig in diens hart:

ziet het er bruin uit, gespikkeld groen of zwart?

Verdient die een lap van de paardenstaart?

Is dat daar kreupelhout in de open haard?



En dan komt weer die diepe zucht.

Doe de goede man dan een stil plezier

en leg naast raap en wortel

voor zijn hongerig dier

ook maar een wegenkaart klaar.



Joris Denoo

Met toestemming van

The Lappersfort Poets Society



Wie of wat is moenaert?



Dettie

Geplaatst: 30 dec 2006 11:06 am



En even later loert de sint

door de schoorsteen van ene moenaert.

Dettie vraagt:

Wie of wat is moenaert?

Omdat ik het woord enkel als achternaam ken, heb ik even gegoogeld.

Patrick Moenaert is de burgemeester van Brugge.



Tiba

Geplaatst: 31 dec 2006 09:24 am



Ha dankjewel Tiba.



Dettie

Geplaatst: 10 feb 2007 01:21 pm



Uit eigen werk



Er is niets nieuws onder een zon

Vele verhalen zijn al zo oud

als ze lang zijn. In de winter

is het koud. U bent welkom.



Ik hanteer de veer om u te melden

dat ik tussen de regels spreek.

Tevens maak ik gewag van woorden

waar ik een zekere diepte in steek.



Papier is gewillig nadat het wit

is geweest. Het geschreven woord

blijft; het past als een schoen

op een leest: verstelbaar, jawel,



maar dan past een mens het aan,

een lezer, weetjewel. Wij, dichter,

kunnen niet zonder. We hopen

dat het vanavond goed zal gaan.



Na de pauze kunt u vragen stellen.

Hoe ik ertoe gekomen ben. Wat me

schrijvende houdt. Want het regent

godbetert pijpenstelen. Ik heb u

gewaarschuwd: in de winter is het koud.



Joris Denoo

uit: Poëziekrant, jaargang 25, november/december 2001



Tiba.

Uit het item "raad de dichter" ook hier geplaatst.

Geplaatst: 22 apr 2007 08:36 pm



Vogelschrik



Pendelend tussen zijn koördinaten

en zeer behoorlijk gerangschikt

in een ruisend krachtveld houdt

hij vooralsnog stand, de vogelschrik.



Bij diameter middag klept hij:

een oeroud signaal op de dagelijkse

golflengte. Een minieme magnetische afwijking

praat zijn duidelijke starheid goed.



Op de keerkring nacht gehurkt

omhult hij zijn zwijgen als een kostbaar

embleem. Zijn metrische behaaglijkheid

kongrueert met een menselijke schaduw.



Badend in de donkerste kamer van

de nacht ontwikkelt hij meermaals

zichzelf: het negatief mens.

Voorwaar, hij houdt steek, de vogelschrik.



Joris Denoo

uit het tijdschrift Yang, 1978



Tiba.