Pim te Bokkel (nee)

Geplaatst: 17 mrt 2007 11:51 pm



Ik kan deze gedichten moeilijk vatten.



vissen die omgekeerd liggen, moeten wel dode vissen zijn.



"en stroomt in het oog van de eend"

Gaat het hier om een dode eend? Ik zou er zelf niet opgekomen zijn.

Het zou heel goed kunnen, denk ik nu.



Zelf lees ik dit niet als een triest geheel en ervaar ik in eerste instantie de kracht van het water.

In de laatse regels:

en stroomt in het oog van de eend

die de berg

noch de zee heeft gezien

zie ik eerder de melancholie om het onbereikbare: een eend ziet immers nooit de zee of de berg, is niet haar territorium.



Ik vraag me af hoe je "zo koel" moet interpreteren.

Koel kan "koud" betekenen, dus negatief, maar ook "fris" (in positieve zin "verkoelend", is het hier wellicht niet?), kan ook "afstandelijk" betekenen. Ik voel meer voor dit laatste.



Brood en vissen vind je inderdaad ook in de bijbel, niet in het scheppingsverhaal, ik dacht eerder aan "de vermenigvuldiging van de broden" in het Nieuwe Testament. Of dat bedoeld is weet ik niet. Alleszins zijn het basiselementen.



In het voorgaand gedicht "Alleen de zee" is het beeld van de parkiet wel duidelijk gebaseerd op het verhaal van Noë (Noach) die vanop de ark een duif uitzendt om te zien of er land in de buurt is (die duif komt terug met een twijgje in de bek).



Over dit gedicht nog:

Misschien dat de dichter de tegenstelling wil uitdrukken tussen de eeuwigdurende onafgebroken kracht van de stroom en het fragiele en onvolkomene van de levende wezens die nooit hun dromen bereiken?

Dit met vraagtekens erbij.



Tiba.

Geplaatst: 18 mrt 2007 10:22 am



Ja je hebt gelijk het is ook niet het scheppingsverhaal.

Ik moet gewoon niet zo laat op de avond nog willen reageren

dan zie ik het niet helder meer.



Dettie

Geplaatst: 20 mrt 2007 12:46 pm



In Wie trekt de regen aan? gaat de ik-figuur in een benauwende wereld op zoek naar een uitweg. Hij kijkt. Hij wacht. Hij tast de dingen af en verlangt naar een wereld die verscholen ligt onder de stof van het dagelijkse weten.

De poëzie van Pim te Bokkel is geestverruimend. In zijn taalgebruik probeert hij het wezen van de dingen te benaderen. Het wezen dat verscholen ligt achter de namen die wij de dingen gaven. Zo bieden de gedichten de lezer de fascinerende mogelijkheid in een grotere wereld te leven. Een grotere wereld die de kleine mens eerder inspireert dan beangstigt.



Dit staat achterop zijn bundel



Dettie

Geplaatst: 20 mrt 2007 05:31 pm

Alleen de zee



Hoe je been en onder links je kleine teen

verbonden moesten zijn met je zichtbare hals

begreep ik niet

maar wel dat het zo moest zijn

als je kin die de ruimte onder de regels aanwees

en dat je knikte

Het geluid was in je oor gevormd

Even de eerste strofe van "Aan de zee" gekopiëerd.

Ik heb die nu al een aantal malen gelezen.



Ik vind het mooi maar snap er nog altijd niet veel van.

Wat op de achterflap staat maakt me ook niet veel wijzer Verward/Confused .

Het is echt moeilijk iets over dit gedicht te zeggen.



Tiba.

Geplaatst: 24 apr 2007 01:50 pm



Nominaties C. Buddingh’-prijs voor nieuwe Nederlandstalige poëzie 2007



De jury van de C. Buddingh’-prijs 2007 − bestaande uit de dichters Eva Gerlach, Erik Lindner en Bart Meuleman – heeft vier bundels gekozen tot beste poëziedebuten die tussen 1 april 2006 en 31 maart 2007 zijn verschenen. De vier bundels genomineerd voor de C. Buddingh’-prijs voor nieuwe Nederlandstalige poëzie 2007 zijn:



Pim te Bokkel – Wie trekt de regen aan (Nieuw Amsterdam)

Hélène Gelèns – niet beginnen bij het hoofd (Uitgeverij 521)

Ester Naomi Perquin – Servetten halfstok (Van Oorschot)

Bernard Wesseling – Focus (Nieuw Amsterdam)



Tijdens het Poetry International Festival wordt de winnaar bekend gemaakt in een speciaal programma, op woensdag 20 juni om 21.30 uur in de Grote Zaal van de Rotterdamse Schouwburg.

Aan de C. Buddingh'-prijs is een geldbedrag van € 1200,- verbonden.



Het 38e Poetry International Festival vindt plaats van 16 t/m 22 juni 2007.



Meer informatie over het Poetry International Festival is te vinden op www.poetry.nl .



Dettie

HET DING





Als ik door de vierkante bergen

over het in vlakken opgedeelde pad met de bekende tegels dwaal

verlang ik steeds meer naar dat ene ding

dat nergens maar nergens op lijkt

Het geeft licht en is geen lampje

is een kwabje op de stoeprand net niet rood

en droog als je het opraapt

een ongemeen hoog soortelijk gewicht bezit

iets dat een kuiltje in je handpalm drukt

en dan als je even de andere kant op kijkt naar een bekende

vliegt het op

Je ziet nog net het stipje in de lucht

en wat daarvoor nog in je hand het kuiltje was

is nu je hand



© Pim te Bokkel

Uit: Wie trekt de regen aan?

Uitg. Nieuw Amsterdam