Geplaatst: 17 mrt 2007 11:51 pm
Ik kan deze gedichten moeilijk vatten.
vissen die omgekeerd liggen, moeten wel dode vissen zijn.
"en stroomt in het oog van de eend"
Gaat het hier om een dode eend? Ik zou er zelf niet opgekomen zijn.
Het zou heel goed kunnen, denk ik nu.
Zelf lees ik dit niet als een triest geheel en ervaar ik in eerste instantie de kracht van het water.
In de laatse regels:
en stroomt in het oog van de eend
die de berg
noch de zee heeft gezien
zie ik eerder de melancholie om het onbereikbare: een eend ziet immers nooit de zee of de berg, is niet haar territorium.
Ik vraag me af hoe je "zo koel" moet interpreteren.
Koel kan "koud" betekenen, dus negatief, maar ook "fris" (in positieve zin "verkoelend", is het hier wellicht niet?), kan ook "afstandelijk" betekenen. Ik voel meer voor dit laatste.
Brood en vissen vind je inderdaad ook in de bijbel, niet in het scheppingsverhaal, ik dacht eerder aan "de vermenigvuldiging van de broden" in het Nieuwe Testament. Of dat bedoeld is weet ik niet. Alleszins zijn het basiselementen.
In het voorgaand gedicht "Alleen de zee" is het beeld van de parkiet wel duidelijk gebaseerd op het verhaal van Noë (Noach) die vanop de ark een duif uitzendt om te zien of er land in de buurt is (die duif komt terug met een twijgje in de bek).
Over dit gedicht nog:
Misschien dat de dichter de tegenstelling wil uitdrukken tussen de eeuwigdurende onafgebroken kracht van de stroom en het fragiele en onvolkomene van de levende wezens die nooit hun dromen bereiken?
Dit met vraagtekens erbij.
Tiba.