Geplaatst: 15 mrt 2007 06:13 pm
DE STROOM
De rivier die uit de blokken spruit
en naar beneden rolt
als een lawine niet van sneeuw of steen maar zo koel
langs de voet van een brug stroomt
tilt de takjes van een wilg
de stukken brood
en vissen die als omgekeerde kano’s in de zon
voorlangs een eendenoog
en stroomt in het oog van de eend
die de berg
noch de zee heeft gezien
Móói..dit gedicht heeft "kracht"..je voelt de riveir bijna naar beneden storten,
de laatste regels zijn mooi..
en stroomt in het oog van de eend
die de berg
noch de zee heeft gezien
In mijn ogen gaat het over iets in beweging zetten, of lees ik dat verkeerd?
Groeten
Wil
