Geplaatst: 24 okt 2006 10:21 am
Dit gedicht viel me onmiddellijk op. Vind ik het mooiste van de reeks.
Het spreekt me heel erg aan.
Mooi hoe hij het kind en zijn wereld beschrijft en al vooruitkijkt naar morgen:
kijken naar jouw kleine handen
waar alle dingen doorheen moeten gaan.
Subtiel hoe hij het over de handen heeft en dan vooruitblikt.
Prachtig!
P.S.
Sorry dat ik de laatste tijd zo weinig reageerde. Is hier zeer druk.
Het betert wel vanaf vrijdag
Tiba