Roland van den Bergh (nee)

Koudwatervrees





Na een tijdje gaat het nieuwe eraf dat is altijd zo

en ik wou dat het nu eens niet zo was bij deze

kleine smient die mij fris aankijkt en heeft gezegd:

kom met me zwemmen, we kunnen naar Noorwegen

of waarheen je maar wil, het water lijkt alleen maar koud.

Het leek me allemaal wel wat en ik legde mijn sokken opzij,

maar natuurlijk was precies op het moment dat ik mijn teen

in de sloot stak om te voelen hoe warm het had kunnen zijn

het nieuwe ervanaf.

Een oude avond sputterde lawaaierig over de polders.

Ik raakte afgeleid en zag een gewone sloot met

een gewone smient erin die gewoon in zijn eentje

op weg was naar Noorwegen.



© Roland van den Bergh

Uit: Koudwatervrees

De Windroos/Uitgeverij Holland,

Haarlem 2006

---

Nu hier gezet



Dettie

Koudwatervrees



Dilemma: kies ik voor het nieuwe, onbekende avontuur, of voor het (al te ?) bekende, oude, vertrouwde?

Na een tijdje gaat het nieuwe eraf dat is altijd zo

en ik wou dat het nu eens niet zo was bij deze

kleine smient die mij fris aankijkt en heeft gezegd:

kom met me zwemmen, we kunnen naar Noorwegen

of waarheen je maar wil, het water lijkt alleen maar koud

Maar vrij snel kwam de ontgoocheling:

maar natuurlijk was precies op het moment dat ik mijn teen

in de sloot stak om te voelen hoe warm het had kunnen zijn

het nieuwe ervanaf

.



Of hoe een smient ontnuchterend kan werken.



Mooie regel, een poëtisch prozaïsche zin, maar passend in het geheel:

Een oude avond sputterde lawaaierig over de polders.

mira