Jorien Brugmans

weten





weet je, een halt

toeroepen aan wat is

wat meer dan ooit

in welke zin dan ook

niet weg te denken valt



weet je, een leven

lang niet meer zijn

dan wat tijd die

opgestapeld ligt te sterven

en daar dan zin aan geven



weet je, je jaren

vullen met geluid dat

overal geklonken heeft

vol van akkoorden

zonder de stilte te ervaren



ik weet het en verkies

te leven in een oceaan

van woorden

onthoud me zo van

leegte, van verlies





uit grenzen 2009

jorien brugmans

Dit lijkt me een 'beschouwend' gedicht. De dichteres staat even stil bij 'wat is', wellicht ook bij 'wat was'.

'halt' in de eerste versregel klinkt na.

Is het (ook) een 'halt' aan de herinneringen die zo hardnekkig kunnen zijn?



De laatste strofe wijst op een inzicht, een besef: 'ik weet het'.

De dichteres heeft een keuze gemaakt.

Dit 'redt' haar, van leegte, van verlies.



Een eerste indruk.



mira

En alle gedichten staan nu op de site



www.poezie-leestafel.info/dichter-van-de-maand



Dettie

Het ziet er niet alleen schitterend uit, het is ook.

Een veelzijdige kunstenares.

Ik zie dat u u zelf ook hebt ingeschreven. Welkom Mevrouw Brugmans!



Dettie : je zoekt het toch allemaal prachtig uit en dan ook nog de toestemming.

Proficiat

manja croiset

weet je, je jaren

vullen met geluid dat

overal geklonken heeft

vol van akkoorden

zonder de stilte te ervaren



ik weet het en verkies

te leven in een oceaan

van woorden

onthoud me zo van

leegte, van verlies



"te leven in een oceaan van woorden" dat klinkt mooi en blijkt een remedie te zijn tegen leegte, verlies.

In de voorgaande strofe: "vullen met geluid... geklonken... akkoorden"

geluid en klanken zijn een opvulling, waarschijnlijk ook van de leegte.



"zonder de stilte te ervaren" hoe dat opvatten?

Ieder mens heeft al wel eens de stilte ervaren, niemand ontkomt daaraan.

Wellicht wil de dichteres deze stilte vermijden en daarom opvulling zoeken met klanken, geluiden, akkoorden en woorden, vooral woorden, een hele oceaan van... en daarom gedichten schrijven.



Tiba.

Tiba schreef : Wellicht wil de dichteres deze stilte vermijden en daarom opvulling zoeken met klanken, geluiden, akkoorden en woorden, vooral woorden, een hele oceaan van... en daarom gedichten schrijven.

Ja Tiba ik denk dat, dat het is. Ik had moeite met deze laatste versregels.



Het gedicht komt op mij over als zien/horen dat er veel gebabbeld wordt, zomaar in het wilde weg zonder inhoud. Geluid produceren dus. Geluid dat overal geklonken heeft (dezelfde muziek overal, iedereen zegt hetzelfde) Zin geven aan niets, leeg gepraat.

Volgens mij verwoordt ze dat hierin:



weet je, een leven

lang niet meer zijn

dan wat tijd die

opgestapeld ligt te sterven

en daar dan zin aan geven



weet je, je jaren

vullen met geluid dat

overal geklonken heeft

vol van akkoorden

zonder de stilte te ervaren



Een wereld vol van geluid dus waarbij stilte vermeden wordt. Het oppervlakkige gepraat ervaart ze als verlies. Ze mist gesprekken/muziek met inhoud. Ze mist het samen stil kunnen zijn.



ik weet het en verkies

te leven in een oceaan

van woorden

onthoud me zo van

leegte, van verlies



Zij weet/ziet dat en verkiest de woorden op schrift, gedichten. Daarin kan ze inhoud/diepte geven en zo onthoudt ze zich van leegte en verlies.



Ben benieuwd of jullie het ook zo zien of heel anders.



Dettie

Even een prakisch vraagje over deze topic:

Is dit een pas gestarte topic en is Jorien Brugmans dus de eerste Dichter van de Maand? En op basis waarvan wordt iemand Dichter van de Maand?

Door wie/wat wordt dat besloten of bepaald?



Molly