Armand van Assche - Kinderpoezie (ja)

Geplaatst: 02 okt 2008 06:40 pm



Mede dankzij leni is Armand van Assche dichter van de maand oktober 2008 en wel met zijn mooie gedichten voor kinderen.

We hebben toestemming van de erven Van Assche om deze gedichten met de illustraties te plaatsen.



Kijk en geniet! www.poezie-leestafel.info/avassche-jeugd



Ik ben nog niet helemaal klaar dus kom af en toe eens opnieuw op deze pagina kijken. Maar ik vond deze gedichten al zo leuk dat ik het toch alvast wilde melden.



Groetjes



Dettie

Geplaatst: 02 okt 2008 08:06 pm



De gedichten zijn gewoon allemaal prachtig. Wat mij alvast onmiddellijk aansprak, misschien omdat het niet alleen voor kinderen kan bekoren, maar ook volwassenen (door zijn algemene geldigheid), is

Zie, in het zand



Zie, in het zand

kan ik een vis tekenen

zo sprekend echt

dat hij in mijn ogen

kan zwemmen

naar de overkant.



Stil nog even zegt de vis

in zijn golfjes van zand

tegen de wind.

Stil, niet spreken nu.

ik wil nog even

blijven leven.

Zoals hierboven al kort aangestipt, zeker ook een gedicht dat alvast een bespreking in de klas meer dan waard is.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 04 okt 2008 09:14 pm



Ik ben helemaal verliefd op dit gedicht



Een nieuw woord





Ik heb een nieuw woord geleerd:

verliefd. Mijn zus is verliefd

op haar krullen en de mus

op de broodkruimels en is de stoel

niet verliefd op de tafel?

Verliefd is een woord

waarmee ik toveren kan.



Als papa het niet ziet, dan

tik ik het op zijn schrijfmachine

in het rood

en ik zie aan zijn gezicht

dat het werkt: het woord

brandt als een lichtje

en ik zeg het dan ook elke dag:

ik ben verliefd op de bloem

en ik ben verliefd op de kat.

Ik voel dat alles mooier wordt

als ik dat zeg: de bloem

een beetje roder en de kat

een beetje poezeliger en ook de straat

wat zonniger. Alles ziet er beter uit.

Ja, een woord als verliefd

werkt als een toverstokje



© Armand van Assche

Uit: Soms kietelt het

Baeckens Books BVA 2002



Dettie

Geplaatst: 05 okt 2008 10:45 pm



Schitterend gedicht, een nieuw woord dat brandt als een lichtje.

Zoals het gedicht zelf.



mira

BerichtGeplaatst: 09 okt 2008 05:40 am



Sinds tien maanden hebben we een aangelopen katje en we zijn er allebei verliefd op geworden. Het is mooi zoals Armand van Asche dingen verwoordt die je zelfs niet eens tegen anderen durft te zeggen.



Pieter

Geplaatst: 10 okt 2008 02:57 pm



Grootmoeder



Vanonder mijn wimpers bespied ik je,

de rimpels in je voorhoofd, je bril

op de neus gezakt, zoek je naar het gaatje

in de naald en in de kous.



Je adem gaat zo schriepend, hijgend

onrustig, zo buiten adem;

eigenlijk ben ik wel wat bang van jou

van oude mensen zo dichtbij

en ik weet niet hoe dat komt

want ik geef zoveel om jou.



Je krimp zo ineen, je vel

schrompelt samen onder je kin,

je beeft en grijnst als je lacht.



Dan grijp ik mijn fiets en koers

en koers heel hard rond het huis

tot ik helemaal bezweet

en buiten adem ben.



A.Van Assche . uit: Soms kietelt het. 2002

Bakermat -uitgevers Mechelen



Het mooie in dit gedicht vind ik dat het kind op het einde zijn oma wilt begrijpen door zelf buiten adem te geraken. En aan de andere kant is het een soort wegfietsen van ongemak..

Voor mij is het erg herkenbaar. Deze zomer zei mijn kleinzoon van 4 :

Je bent een superoma maar wel een beetje lelijk . Dat lelijk zei hij even vriendelijk als dat superoma. Ik vroeg : waar ben ik lelijk en hij zei 'hier 'en wees onder mijn kin. Inderdaad loshangend wat verschrompeld vel van een bijna zestigjarige oma..ziet er inderdaad niet zo appetijtelijk uit moet ik toegeven.



leni