Pieter Boskma (ja, enkele gedichten)

Geplaatst: 09 aug 2007 04:27 pm



TIJDING



Nu de Grote Nieuwe Laatste Moederlijke Oorlog

slechts drie weken duurde, honderdrieënzeventig

doden snik aan onze kant, enkele tienduizenden

bij nou ja de vijand, en het lentezonnetje schijnt

en op het balkon bloeien de planten allerkleurigst



nu de wapenen gesproken de schedels gespleten

de ledematen bloederig uit de moskeeën trippelen

bovendien de gramstorige lama op een berg in India

zijn glas gekookt water drinkt en het verder wel gelooft



nu de rivieren allemaal zijn omgelegd en van de zee

landinwaarts stromen, de paden op de lanen in,

dorpen bergen dijken allerwegen overstromen



en de vissen ach de vissen zie hen eens vakantie vieren

achter hun vissenogenkleine zonnebrillen want zij kennen

het bestraald geweten van de generaal de kardinaal

de pederast en zelfs de pornograaf in celibaat



als de vissen mensen wisten zouden zij wenen de zee

als de vissen eens wisten dat zij reeds weenden de zee



nu de lange tijd die ons werd gegeven plots nogal verkort

begint te lijken op de droom waar je al half uit ontwaakt

met scherven op je ogen en een suizen in de oren

- het terneergestort lawaai van de gewonnen strijd -



nu ziet het er toch echt naar uit dat de kruik zeer lang

te water ging langer nog dan dorst verdroeg te lang

want statig zinken reeds de barsten in een schotschrift

dat amper opgesteld de vinger alweer op de trekker legt

en die in slow motion met veel tromgeroffel overhaalt.



Pieter Boskma



Met dank aan Wouter

Geplaatst: 09 aug 2007 04:30 pm



DROOMIJS



Gij zijt het verste uur

waarin maat en duur,

uw bestaan ten teken,

hun verband verbreken.



De lucht die naar u openstaat

slaat mij als deur in het gelaat

en houdt mij in ’t verstard gebied

van de voorafgaand aan dit lied



vertikkende seconde die u

blind en bitter buiten stoot,

zoals de grens des doods

het minste levensresidu.



Ik volg uw verzwegen spoor

tussen woord en wijzer door;

als duizend vissenmonden

hapt door uw stiltewonder



een mateloze eeuwigheid

in het droomijs van de tijd.



Pieter Boskma



Met dank aan Wouter



Het gaat hier om 'Achterberg-gedichten'

('pastiches', noemt men ze soms, maar het is meer dan

dat: ze werden wel degelijk voor echte Achterberg-gedichten

gezien; de publicatie ervan in 'Awater' veroorzaakte nogal

wat tumult, het haalde zelfs de voorpagina van NRC. De twee

gedichten zijn als een soort supplement opgenomen in 'Ene arm

vrij', een cyclus waarin Achterberg postuum op de twee gedichten

reageert.



---

Geplaatst: 09 aug 2007 07:46 pm



Gedichten om vele malen te lezen!



"Tijding" raakt me momenteel het meest.

Maar nog vaker herlezen!..



Tiba.