Sonnet.
Vroegh in den dageraet de schoone gaet ontbinden
Den Gouden blonden tros, Citroenich van coleur,
Gezeten in de lucht, recht buyten d' achter deur,
Daer groenen Wijngaert loof oyt louwen muer beminde.
Dan beven Amoureus de lieffelijckste Winden,
In 'tgheele zijdich hayr en groeten met een geur
Haer Goddelijck aenschijn , op dat sy dese keur
Behielt, van dagelijcks haer daer te laten vinden.
Gheluckich is de Kam, verguldt van Elpen been,
Die dese vlechten streelt, dit waerdich synd' alleen:
Gheluckigher het snoer, dat in haar dicke tuyten
Mijn Ziele mee verbint en om 'thooft gaat besluyten,
Hoe wel ick 'tliever zie wildgolvich na zyn jonst,
Het schoone van natuur passeert doch alle const.
uit: Boertig,Amoureus,en Aendachtig Groot Lied-boeck
uitgegeven en toegelicht door G. Stuiveling. Noorduijn-Culemborg 1975
O que for quando for, é que será o que é (F. Pessoa)