Geplaatst: 28 mei 2007 01:02 am
De titel van het gedicht is Groen uitgeslagen, ik heb het gedicht toevallig moeten analyseren op de middelbare school eens, jaja ik ben van nog jonge leeftijd. Het gedicht komt inderdaad uit Alles op de fiets, ik vind Rutger Kopland een werkelijk meester in dichter, maar daar is zat discussie over gevoerd.
Onze analyse destijds kwam ongeveer op het volgende neer, maar dat was slechts de onze uiteraard, de vrijheid van het gedicht bestaat immers uit de vrijheid van interpretatie: dit gedicht gaat over de onderwerpen die ons dagelijks passeren in ons leven, de persoon vindt in eerste instantie dat ze cliche geworden zijn, dat er al zoveel over geschreven is, maar..(het enjambement gebruikende voor het tegenspreken), hij komt tot een wederkering van zijn gedachte, fietsende wellicht (Alles op de fiets).
De strofen die erna komen zijn een opsomming van die oude beschimmelde dingen die eigenlijk toch nog fris zijn en geheel waardig om als onderwerp te dienen, wellicht dat daarom de titel Groen uitgeslagen is gekozen, terugkomend in de laatste strofe, omdat groen ook kan worden beschouwd als fris en jong, en uitgeslagen kan worden beschouwd als te veel jaren gehad, te veel gebruikt.
Dat is waar ik denk dat het in hoofdlijnen op neerkomt, vandaar dat ik het in deze topic heb geplaatst; geen enkel onderwerp, hoe oud en veel gebruikt ook, mag zich schamen om gebruikt te worden voor een gedicht. Alhoewel ik er soms wel moe van word dat alles over liefde gaat (ook al doe ik dat zelf ook).
De laatste strofe is echter vrij moeilijk te begrijpen, het zou kunnen slaan op het feit dat de persoon zijn inspiratie heeft hervonden in de frisse en jonge onderwerpen van het dagelijkse leven, onderwerpen die als vanouds (net zulke prachtige details als bij jou), net als voor al zijn gedichten in de verleden tijd, een bron konden vormen om de schrijver te inspireren.
Kopland weet door het gebruik van easy going taalgebruik een wereld van complexiteit te bouwen, wat een erg sterke kwaliteit van hem is.
Groeten Petorestes
