Geplaatst: 24 jun 2008 11:55 pm
Hey roffel,
Je vraagt naar de tekst van een song.
Als in een gedicht/songtekst e.d. verschillende beeldspraken voorkomen, moeten die dan binnen de beeldspraak (als je ze letterlijk zou opvatten zegmaar) wel logisch overeenkomen; zegmaar een logisch verhaal vormen?
Voorbeeld (uit een Nine Inch Nails songtekst):
"Why am I always watching from the outside?
On the other side of the glass
Behind the glass. (...)
Maar even later in de lyric deze zinnen:
(...) Behind these bars. In a rut."
Dus eerst zit de schrijver achter een glazen muur, en daarna ineens achter tralies. Is dit poetisch gezien fout, of slecht, of maakt het niet uit en gaat 't enkel om de expressie van het, in dit geval, eenzame gevoel?
Het lijkt me een tekst van iemand die niet goed past in wat als normaal ervaren wordt in de maatschappij. In elk geval voor zijn (haar?) eigen gevoel. Ik ben het dan ook met je eens dat het beeldspraak is. Voor het levensgevoel van de songwriter. Een gevoel van eenzaamheid, gevangen zijn in sleur, een gevoeld isolement van de tekstschrijver.
Dat is maar goed ook, want wat normaal gevonden wordt in de maatschappij is vaak helemaal niet zo normaal. De 'normale' maatschappij mag blij zijn met de 'afwijkende' denkers! Die heeft de wereld maar al te hard nodig. Van de denkers die niet verder komen dan 'Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg' heeft de wereld er al genoeg.
Het zou mooi zijn als dat besef ook in de tekst zou zitten.
Maar goed, ik ken die tekst niet, helaas. Dus daar kan ik niet over oordelen.
(Je link verwijst ook naar een andere tekst, volgens mij deze:
www.azlyrics.com/lyrics/nineinchnails/alltheloveintheworld.html
. Hier kom ik jouw regels helemaal niet tegen, of ik moet al stekeblind geworden zijn!)
Goed, nu je vraag over de verschillende beeldspraak.
Of het mooi is? Dat is een kwestie van smaak.
Vind jij het mooi? Of zou je liever teksten hebben die meer overeenstemmen qua beelden? Schrijf je trouwens zelf songteksten?
Of het mag? Ja, het mag.
Dat wil zeggen, tegenwoordig mag in poëzie en literatuur - bijna - alles.
Maar wat elvira zegt, klopt helemaal: Zorg dat er geen willekeur ontstaat. 'Anything goes' is nog steeds niet geaccepteerd. Zie het 'bijna' van hierboven. Knipoog/Wink
Er is namelijk ergens nog altijd zoiets als een onofficiële kwaliteitsregel voor poëzie dat beperking mooier is dan wildgroei van beelden. Je kent vast de uitspraak wel: "In de beperking toont zich de meester." Ook geldt dan dat beelden op elkaar afgestemd moeten zijn.
Nu is het wel zo, dat songteksten vaak vrijer mogen zijn dan gedichten.
Het zou kunnen zijn dat er sprake is van verheviging van het gevoel van eenzaamheid. Eerst is er alleen die glazen afscheiding, die zorgt voor isolement, maar er is nog wel visueel contact mogelijk. En misschien zelfs van geluid dat doordringt. Maar later gaat het verder: achter de tralies zitten. In dat geval kan het werken. Of niet...
Ik zou persoonlijk niet blij zijn met zo'n tekst. Ik zou het interessanter vinden om één beeld uit te werken door het hele gedicht heen. En dan waarschijnlijk het beeld van het glas. Misschien zou ik dat glas laten breken op het eind en dat dan blijkt dat die anderen aan de verkeerde kant van het glas zaten, dat ze allemaal naar de goede kant zouden komen en daar zat de tekstschrijver dan al de hele tijd...
greetz,
Grada
_________________
'Do you think it's a whoozle?'