De tedere vlag van de poëzie

Geplaatst: 01 aug 2007 06:24 am



Dettie, ik moet beschaamd toegeven dat ik me alleen nog maar de vier beroemde regels van Vroman herinnerde, zo selectief en oppervlakkig werkt mijn geheugen. Uit het hele gedicht is wel duidelijk hoe wanhopig absurd en verschrikkelijk hij oorlog en met name de tweede wereldoorlog vindt en hij beschrijft dit dan ook niet in mooie poëtische taal. Misschien jammer dat hij toch die vier beroemde regels gebruikte, misschien verliest het gedicht daardoor toch aan overtuigingskracht.



Er is een ander beroemd gedeelte van een gedicht dat geheel uit zijn verband is gerukt en nu op een of andere groot gebouw in Rotterdam staat. "Alles van waarde is weerloos".

Een intrigerende zin maar zou iemand hem begrijpen, zelfs als men het hele gedicht heeft gelezen? Ik herstel mijn fout van gisteren en geef hieronder het hele gedicht van Lucebert:



www.gedichtvandeweek.nl/archief/week9913/gedicht9913.html



Een moeilijk gedicht, maar ik denk dat L. bedoelt dat op den duur alles wat van waarde leek, weerloos, (misschien waardeloos?) geworden is.

Eerst als het is is het ernst! Slechts het huidige is ernst? Filosofisch gezien wel, maar voor de meeste mensen lijkt het verleden me een en al ernst.



Volgens mij heeft de beroemde regel weinig met het energieke Rotterdam te maken, zeker als je de kontekst niet kent. Verder staan er nog een aantal regels in waar ik wel een dag over na moet denken om ze te begrijpen.



Pieter

Geplaatst: 01 aug 2007 06:12 pm



Na het gedicht nog eens een paar keer overgelezen te hebben kan ik geen andere conclusie trekken dan dat Lucebert hier de toestand van een (demente?) bejaarde beschrijft. Klopt dit, Dettie? Het CDA heeft eens een rapport geschreven onder de titel: "Alles van waarde is weerbaar". Dit lijkt me even grote onzin.



Maar wat moet een levensverzekeringsmaatschappij met zo'n tekst hoog boven De Blaak? Wil men de mensen aan het denken zetten of hebben we hier met een vorm van snobisme te doen? Het CDA heeft het in ieder geval niet begrepen volgens Herman Meijer in het februarinummer van Reveil 2006. (zie levedegrotestad.nl). De heer Meijer heeft veel woorden nodig om de tekst uit te leggen. Vandaar dat de dichtregel hier volgens mij zijn doel voorbijschiet. De tedere dichtkunst, die voor velen van waarde is, blijkt in dit geval dus weerloos, want leidt bij de meeste voorbijlezers tot een schouderophalen, en in het geval van het CDA tot een omkering van waarden! Maar om dat te begrijpen moet je wel het artikel van Meijer lezen.



Vg. Pieter

Geplaatst: 04 aug 2007 02:00 pm







Reactie voordat ik het artikel heb gelezen.



Uitgaande van de zeer oude (mens)

Het is volgens mij een beschrijving van een oud, broos, dementerend mens.

Er is niet meer bij weinig. Er is nog weinig over van wat er was, het geheugen is niet meer.

Nog is er minder

nog is onzeker wat er was

Er kan niet 'minder zijn' of 'onzekerheid' bestaan want diegene weet niet dat er minder is. Diegene herinnert zich niets dus kan ook niet zeggen dat er minder is of er onzeker van worden dát hij/zij het niet meer weet.

wat wordt wordt willoos

De gedachten/herinneringen kunnen niet meer gestuurd worden.



eerst als het is is het ernst

het herinnert zich heilloos

en blijft ijlings

Mar áls er een herrinnering komt dan is het ernst, dan is er ook het besef dat het geheugen diegene in de steek laat. Diegene herinnert zich iets wat er eigenlijk niet toe doet en de herinnering verdwijnt weer (heiloos, ijlings)



alles van waarde is weerloos

wordt van aanraakbaarheid rijk

en aan alles gelijk



De oude mens is waardevol, weet veel, heeft veel gezien, meegemaakt maar is (door het geheugenverlies) net als een kind, waardevol is en ... weerloos.

Diegene geniet als iemand hem/haar aanraakt, voelt zich rijk, gelijk aan anderen.



Ik denk dat Lucebert bedoelt dat alles wat écht waarde heeft, daadwerkelijk zo IS.

Datgene is niet te verdedigen, en als dat wel moet dan is het weerloos omdat tegen mensen die de echte waarde van dingen niet zien niet te redeneren valt. Daar valt niet tegenop te verweren, dus... weerloos.



Dit is mijn persoonlijke interpretatie, niet bedoelt als DE waarheid.



En nu ga ik het artikel lezen..



Dettie

Geplaatst: 04 aug 2007 02:05 pm



Het artikel staat hier www.levedegrotestad.nl/artikelen/2006/01...n_waarde.html#000173



Gedeelte uit de tekst:

Het is een mooie tekst. Hij verwijst naar het zachte karakter, de kwetsbaarheid, van waarden. Hij heeft ook de schijn van omkeerbaarheid: dat wat weerloos is van waarde moet zijn, of kan zijn, of is. Hij is in zichzelf een waardebepaling, namelijk dat weerloosheid intrinsiek bij het waardevolle hoort. En zo bevat hij een dubbele waarschuwing: pas op dat het weerloos waardevolle niet wordt vertrapt en pas op als iets wat geenszins weerloos is, iets krachtdadigs of gewelddadigs, zich als waardevol voordoet. En misschien is er dus nog een derde waarschuwing: pas op als iets van waarde wordt behandeld als iets wat zich moet verweren.



Wat bij mij opkomt is John Lennon of Ghandi. Beiden tegen elke vorm van geweld, beiden vermoord. Vredelievende, waardevolle, maar weerloze mensen.

PieterW schreef : Maar wat moet een levensverzekeringsmaatschappij met zo'n tekst hoog boven De Blaak?

Een levens verzekeringsmaatschappij. Wat is er waardevoller dan het leven zelf? En wat is er kwetsbaarder/weerlozer dan het lichaam?

Ja dat vind ik juist wel passen bij zo'n maatschappij.



Dettie

Geplaatst: 05 aug 2007 05:33 am



Pieter, als je het gelezen hebt wil je dat dan melden.

Ik mag het gedicht van Lucebert niet laten staan omdat ik geen toestemming heb gedichten van hem te plaatsen.



Groet Dettie

Geplaatst: 05 aug 2007 07:54 am

Dettie schreef:

Pieter, als je het gelezen hebt wil je dat dan melden.

Ik mag het gedicht van Lucebert niet laten staan omdat ik geen toestemming heb gedichten van hem te plaatsen.



Groet Dettie

Dettie, ik denk dat je het goed uitgelegd hebt. Jammer dat het gedicht niet mag blijven staan. Ook jammer dat de zin vaak verkeerd begrepen zal worden, zoals de programmamakers van het CDA hebben gedaan.



Bedankt en weer een mooie zomerdag.



Pieter