Herman de Coninck - Zoals de zee zichzelf weerlegt

Geplaatst: 09 okt 2005 10:24 am



ZOALS DE ZEE ZICHZELF WEERLEGT



Zoals de zee zichzelf weerlegt, nee, juist legt,

golf over golf, cliché over cliché,

als kaarten bij een patience-spel,

en zich weer opraapt en zich opnieuw legt;



zoals horizon slechts horizon-

taal duldt, zo ver als je kunt kijken,

en zee tien keer per minuut verticaal wil,

zo luid als je kunt horen;



zoals water zwemt om zichzelf te kloppen

in de sprint, een arm zegevierend omhoog-

steekt,

waarna een andere arm en nog een arm;

zoals alle water ter wereld zich haast

om aan te komen binnen de tijdslimiet

van de eeuwigheid: zo nu.



(Uit: "Schoolslag" 1994)



Jeroen vroeg of wij hem wilden helpen met dit gedicht.

ik heb even een nieuw item geopend omdat dan alles achter elkaar geplaats kan worden wat er al over dit gedicht gezegd is.



Dettie

Geplaatst: 09 okt 2005 10:26 am



De zee maakt golven, dakpansgewijs zoals je de kaarten bij het spel pacience ook kaart op kaart legt. Steeds opnieuw, eigenlijk in een eindeloze herhaling, maakt die zee zijn golven. (10 x per minuut verticaal willen)



Dit golven maken brengt ook zijn geluid voort (zo luid als je kunt horen)



Deze golven heffen zich op in tegenstelling tot de horizon die een rechte lijn blijft.

Ze heffen zich op zoals een zwemmer een arm opheft als hij wint. Alleen de zee blijft armen opheffen alsof de strijd om te winnen nooit overgaat, nu nog steeds.



Dettie

Geplaatst: 09 okt 2005 10:28 am



Komt nog bij dat er telkens de dubbele bodem is van de dichter die schrijft en omgaat met taal.

De zee legt zichzelf telkens opnieuw, golf over golf, zo doet ook de dichter, die maakt namelijk gebruik van cliché's (dit betekent veel gebruikte thema's die haast "versleten" zijn of zoiets). Die gebruikt hij telkens opnieuw (hij legt ze en weerlegt ze).

De strijd van de golven om uit te komen boven zichzelf is ook de strijd van de dichter: hij is namelijk op dat moment juist bezig een gedicht te schrijven vandaar dat : zo nu (dit is maar mijn interpretatie, ik moet er toch nog eventjes over nadenken) tevens , zo stel ik me voor, zit de dichter op dat moment naar de zee te kijken, vandaar ook dat "zo nu" in letterlijke betekenis.



Als iemand iets beters vindt: altijd welkom.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 09 okt 2005 10:29 am



Heb je hier wat aan jeroen? wat denk jij zelf over dit gedicht?



Als je nog vragen hebt dan roep je maar. met zijn allen komen we er wel uit.



Dettie

Geplaatst: 10 okt 2005 10:48 am



Ik vond deze zo verschrikkelijk moeilijk ik snapte er weinig van ik vond hem wel mooi maar begrijpen nee. Maar met de uitleg die jij gaf en de andere uitleg snap ik het al veel beter



bedankt zou je misschien ook kunnen vertellen wat er bedoelt wordt met allerzielen



deze vond ik heel leuk en ik snap hem ook wel maar zit er nog een gedachte achter????



wordt er iets ander mee bedoeld???



Jeroen