Gedicht W.J. van Zeggelen Oost-Indische doofheid (analyse?)

Hallo

wie kan mij dit gedicht uitleggen, ik vind het een heel leuk gedicht (nu ik de betekenis nog niet weet), maar ben zeer benieuwd wat nou de betekenis is vooral door de titel zou iemand mij kunnen helpen

het is een gedicht uit 1846



Oost-Indische doofheid



'k Wil 't wel weten dat Klorinde

Me in het hart bestorven ligt;

'k Val wat blo, en toch 'k beleed haar

Mijn gevoel door lonk en dicht.

Maar ja wel! Ze is niet hardhorend

Of onvatbaar, zo 'k geloof -

Voor mijn zuchten en mijn zangen

Blijft nochtans Klorinde doof.



'k Dacht: ik was nog al kapabel;

'k Werd begerig naar een ambt,

'k Heb vol moed de grote heren

Met verzoeken aangeklampt:

Ach, wat hielpen al mijn beden,

Die men stil ter zijde schoof,

'k Had geen wagen om te kruien

En... de heren bleven doof.



'k Had een tante, 't mens had centen,

Of ik op 't legaatblad stond?

'k Hoopte 't wel, maar mijn vertrouwen

Had, helaas, een zwakke grond.

Andre neefjes wisten beter

Om te springen met de sloof;

Nu ging 'k ook mijn best aan 't vleien -

't Was te laat; mijn moei was doof.



Doofheid is een ramp van 't leven,

Die wel medelij verdient;

Met geduld zou 'k willen schreeuwen

Aan het oor van vrouw of vriend;

Maar bij enklen, 'k wil 't bekennen,

Staan geduld en ijver stil,

'k Heb geleerd; het doofst van allen

Is hij die niet horen wil.

't Is alvast altijd handig, te weten uit welke bundel dit gedicht komt. Kwestie van dit meer in zijn context te plaatsen, Falco. Heb je alleen dit gedicht gelezen ? Of Oost-Indische doofheid spreekwoordelijk is kan ik je niet zeggen, dat laat ik aan de Nederlandse gebruikers van dit forum over.



't Is zeker wel ironisch bedoeld, een spot met 's mensen onhebbelijkheden. Geen lief, geen beroep, geen geld, ... wat moet een mens nog meer hebben ? Over dat lief vind je in ieder geval nog wel andere gedichten, die als titel "Klorinde" hebben. De teksten liggen zelfs een beetje in de lijn van de eerste strofe hier.



Wat vind je zelf van het gedicht ? Ik neem aan dat dit een taak voor school is ?



Altijd bereid om verder over jouw ideeën te discussiëren, maar denk er altijd aan dat een gedicht zo veel betekenissen als lezers heeft.

Lezer100 schreef : 't Is alvast altijd handig, te weten uit welke bundel dit gedicht komt. Kwestie van dit meer in zijn context te plaatsen, Falco. Heb je alleen dit gedicht gelezen ? Of Oost-Indische doofheid spreekwoordelijk is kan ik je niet zeggen, dat laat ik aan de Nederlandse gebruikers van dit forum over.



't Is zeker wel ironisch bedoeld, een spot met 's mensen onhebbelijkheden. Geen lief, geen beroep, geen geld, ... wat moet een mens nog meer hebben ? Over dat lief vind je in ieder geval nog wel andere gedichten, die als titel "Klorinde" hebben. De teksten liggen zelfs een beetje in de lijn van de eerste strofe hier.



Ik neem aan dat dit een taak voor school is ?

ten eerste dit is geen taak voor school, een jongen van 16 jaar kan ook gewoon geintereseert zijn in poezie (scheer niet iedereen over 1 kand)



ik heb geen idee uit welke bundel dit gedicht komt

ik vind dit een mooi gedicht en van de dingen die ik snap zijn mooi verwoord maar ik snap het niet goed genoeg om er een goede mening over te vormen

Hier alvast wat meer uitleg over de herkomst van "Oostindische doofheid", falco :



Oostindisch doof

Waar komt oostindisch doof zijn vandaan?

Oostindisch doof zijn betekent 'doen alsof je niet hoort dat iemand je iets vraagt of iets tegen je zegt'.



Waar de zegswijze vandaan komt, is niet helemaal duidelijk. Het Groot Uitdrukkingenwoordenboek van Van Dale (2006) schrijft hierover: "De uitdrukking dateert uit de 19e eeuw. P.J. Harrebomée vermoedde dat 'deze hebbelijkheid van niet te willen luisteren naar eene vermaning of een verzoek wel het meest op de Oost-Indiërs toepasselijk is, daar hun, door de heete luchtsgesteldheid, eene natuurlijke traagheid eigen is'. Waarschijnlijk moeten we echter denken aan Indische vorsten die zich bij contacten met westerse machthebbers vaak doelbewust van de domme hielden." F.A. Stoett denkt dat die vorsten dat vooral deden om uitstel te winnen bij de Nederlanders.



Volgens het officiële Groene Boekje is overigens Oost-Indisch doof (met hoofdletters en een streepje) juist; volgens het Witte Boekje ligt oostindisch doof meer voor de hand. Zie ook ons advies over de spelling van oostindisch doof.



(bron : www.onzetaal.nl/taaladvies/advies/oostindisch-doof )



Ik kom nog wel terug op de inhoud van het gedicht uit 1846. Blijkbaar werd dit ook wel eens gezongen in vroeger tijden ( www.liederenbank.nl/resultaatlijst.php?z...&sorteer=jaar&lan=nl ). Buiten de bundel "De Dichtwerken" uit 1886 vond ik alleen twee bundels "Gedichten". "De Dichtwerken" kan je wel downloaden via www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=zegg002 . Uit de titels van zijn andere werken meen ik wel te kunnen afleiden, dat de meesten zeker spottend, ironisch bedoeld zijn (zoals ik al zei in mijn vorige antwoord). In die zin kan je het zeker lezen. Meer details volgen.



Sorry voor die schoolmeesterachtige vraag over schooltaken. Maar ik weet het zeker te appreciëren dat iemand los van school interesse voor poëzie kan hebben. Dan kan ik je alvast dit hele forum, en de erbijhorende site, aanbevelen.

Hallo falco,





sorry ik zie je bericht nu pas



Oost-Indische doofheid



'k Wil 't wel weten dat Klorinde

Me in het hart bestorven ligt;

'k Val wat blo, en toch 'k beleed haar

Mijn gevoel door lonk en dicht.

Maar ja wel! Ze is niet hardhorend

Of onvatbaar, zo 'k geloof -

Voor mijn zuchten en mijn zangen

Blijft nochtans Klorinde doof.



Lezer 100 heeft al verteld wat Oostindische doofheid betekent.



De dichter vertelt hier dat hij verliefd is/houdt van Klorinde

'Me in het hart bestorven ligt' betekent dat hij haar in zijn hart gesloten heeft, veel aan haar denkt.

blo = verlegen

beleed komt van belijden en betekent verklaren/vertellen

door lonk en dicht

lonk komt van lonken = flirten, iemand een korte, vriendelijke, lokkende blik toewerpen

dicht = dichten, gedichten voordragen/zingen

Dus de dichter is verliefd op Klorinde en probeert haar te versieren/verleiden door te flirten met haar en gedichten te sturen of voor te dragen.

maar....

Hoewel ze niet hardhorend (slecht horend) is of onvatbaar (onbereikbaar, ontoegangelijk) is

blijft ze voor de zuchten en zangen doof, ofwel ze gaat niet in op zijn versierpogingen





'k Dacht: ik was nog al kapabel;

'k Werd begerig naar een ambt,

'k Heb vol moed de grote heren

Met verzoeken aangeklampt:

Ach, wat hielpen al mijn beden,

Die men stil ter zijde schoof,

'k Had geen wagen om te kruien

En... de heren bleven doof.



De dichter dacht dat hij nogal kapabel (geschikt, kundig) was

en werd begerig naar een ambt (wilde graag aan het werk)

Vol moed stapte hij op de grote heren af

en 'met verzoeken aangeklampt' (aanklampen is aanspreken)

sprak de heren aan met het verzoek- hem een baan te geven-

Maar zijn beden (dringende verzoeken) hielpen niets

Ze werden terzijde geschoven

De dichter had geen wagen om te kruien (kruiwagen = geen bekende die een goed woordje voor hem deed)

En... de heren bleven doof (luisterden niet, gaven hem geen baan)





'k Had een tante, 't mens had centen,

Of ik op 't legaatblad stond?

'k Hoopte 't wel, maar mijn vertrouwen

Had, helaas, een zwakke grond.

Andre neefjes wisten beter

Om te springen met de sloof;

Nu ging 'k ook mijn best aan 't vleien -

't Was te laat; mijn moei was doof.



De dichter had een tante met centen (ze was rijk)

legaatblad = erfenis

een zwakke grond = geen stevige basis

(Hij had er niet veel vertrouwen in dat hij wat van haar zou erven)

Zijn andere neefjes wisten beter met tante om te gaan

sloof = hardwerkende vrouw die nooit aan zichzelf denkt/toekomt

Hij begon ook te vleien (Leuke mooie dingen zeggen die niet helemaal waar zijn)

Maar hij was te laat, zijn moei (= tante) was doof (ze hoorde zijn mooie praatjes dus niet)



Doofheid is een ramp van 't leven,

Die wel medelij verdient;

Met geduld zou 'k willen schreeuwen

Aan het oor van vrouw of vriend;

Maar bij enklen, 'k wil 't bekennen,

Staan geduld en ijver stil,

'k Heb geleerd; het doofst van allen

Is hij die niet horen wil.



medelij = medelijden

De rest zal wel duidelijk zijn lijkt me.



Hopelijk is het zo voldoende uitgelegd en anders vraga je maar weer falco.



Dettie