Geplaatst: 10 apr 2008 02:34 pm
Lambert Wierenga schreef : Of in dit gedicht de 'verblinding' of de 'afweer' van de 'ik'-figuur (die ik beslist niet zou willen identificeren met de persoon Hans Lodeizen) zich nu richt tegen de 'ik' zelf, tegen de vermeende homosexuele geaardheid van de persoon Hans Lodeizen, en gaat over eigen onmacht tot rouwverwerking, tegen verlatingsangst, over de weigering de teleurstellende werkelijkheid onder ogen te zien: het blijven veronderstellingen omtrent de relatie 'verbeelding' - 'werkelijkheid'. Mij was het er in mijn toelichting enkel om te doen te zoeken naar literaire technieken en 'mogelijke' lecturen. 'Empirisch' bleek dat er tenminste ooit één lezer is geweest die er een 'rouwgedicht' in heeft gezien.
Verder lijkt het me dat elke lectuur enkel 'wettig' is als die enig aanwijsbaar woord- en stijlmateriaal heeft als legitimering. En dan is een semantische relatering van een gedicht aan een persoon riskant: waarom zou Lodeizen dan niet een biechtgedicht hebben gemaakt, of een depressief gedicht, of een natuurgedicht, of een religieus gedicht?
De passage die ik blauw gekleurd heb begrijp ik niet, Lambert. Lodeizen heeft toch juist dat verlatingsgedicht geschreven omdat dat aan hem was gerelateerd. Omdat hij geen relatie had met de mogelijkheden die jij noemt heeft hij die niet geschreven. Of lees ik jou nou helemaal verkeerd? Ook de eerste zin is mij niet duidelijk. Waarom is een lectuur "wettig" als er enig woord- en stijlmateriaal aanwijsbaar is?
Pieter
"Hoed je voor de literatuur!" Gedichten zijn niet altijd maskers. ook geen zelfopenbaringen. Lambert Wierenga
_________________
"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre
