Gedichten over Beroepen

Het was de Broederschap der Edelsmeden





Het was de Broederschap der Edelsmeden

Waar hij na 't zweren van een dure eed

Met lustig kloppend hart zijn intree deed

Het bleek daarna al spoedig dat de leden

De nieuweling (voormalig hoefsmid) meden

Hij mocht ook nooit eens achter op hun sleden

O vrienden, wie doorgrondt zijn smedenleed?



Drs. P.

uit: 'Grabbelton',

Nijgh & Van Ditmar, 2001

Mastermind





De meester die met kommer en kwel

zijn lessen gaf, doch onverrichter zake

daar pestkoppen hem steeds weer onderbraken

en heibel trapten tot de laatste bel,



dient nu voor hen de stilte te bewaken.

Want blijkbaar wil het opgeschoten stel,

dat hem het leven maakte tot een hel,

wel ongestoord het eindexamen maken.



Maar daarvan is wat hem betreft geen sprake;

Hij mag niet fluis’tren, hij doet het wel,

klikt zijn ballpoint, ritselt met een vel

en laat zijn schoenen oorverdovend kraken.



Nee, hun gesar vergeet hij niet zo snel

en dus viert hij vandaag de dag der wrake.





Driek van Wissen

Uit: Onverwoestbaar mooi

Nijgh & Van Ditmar 2003

Geheim agent



Alles heb ik geregeld: de valse naam

en het hotel waar niemand ons zou zoeken.

Zijn spierkracht, dat hij klein was, niet veel sprak,

zijn gladde bruine zolen heb ik zelf bedacht.



De rust waarmee hij alles met me deed

om me tot een bekentenis te dwingen.

Stroomstoot, ijslikeur, bamboe, valse hoop:

hij was een meester in het derdegraads verhoor.



Toen ik vertrok had ik gezworen wat hij wou.

Ik had gemoord, verraden en gelogen,

en meer getierd dan hij ooit had gehoord

en toegegeven: deze ontmoeting vond nooit plaats.



Tonnus Oosterhof

uit: 'Boerentijger',

De Bezige Bij 1990.