Geplaatst: 25 sep 2008 07:59 pm
Hierbij alvast mijn vertaling (denk niet dat dit een probleem is Dettie, de minnezanger is al een aantal eeuwen dood) van Ronsard's sonnet :
Wanneer je echt oud zult zijn, ’s avonds, bij de lamp.
Wanneer je echt oud zult zijn, ’s avonds, bij de lamp,
Gezeten bij het vuur, afhaspelend en spinnend,
Zul je zeggen, mijn verzen zingend, jezelf verbazend,
Ronsard vierde mij in de tijd toen ik nog mooi was.
Toen had je geen bediende die zulke nieuwtjes hoorde
Onder het werk, reeds half in slaap.
Die bij het horen van mijn naam ontwaakte,
Vol lof zegenend jouw naam.
Ik zal onder de aarde liggen, een geest zonder beenderen :
In de schaduw van de mirte zal ik rusten :
Oud en gekrompen zal jij zijn, aan de haard,
En mijn liefde en je trotse minachting betreuren.
Leef, geloof mij, en wacht niet op morgen :
Pluk vanaf vandaag de rozen van het leven.
Klinkt nog wel wat stroef, maar het is wel heel oud Frans dat ik hier moest vertalen.
Rutger
_________________
Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).
blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje
