Gedichten over Pasen

Geplaatst: 08 mrt 2005 06:34 pm



Opgestaan



Pasen,

regen, verlaten wegen -



pascha

en eieren paars en donkerrood -



drie keer kussen op elkaars wangen,

'Christus is opgestaan,' moest ik zeggen,

'Hij is waarachtig opgestaan,' zei de ander -



ik drukte mijn neus tegen een raam,

keek naar de glimmende straat

en zei zachtjes tegen mezelf:

'Christus is opgestaan,

zijn plaatsje is vergaan,

Christus is opgestaan...'



dominees gingen voorbij, met steeds kortere

tussenpozen,

zij wisten het precies,

ik sliep op de achterbank op weg naar huis.





Toon Tellegen

uit:Daar zijn geen woorden voor, een keuze uit de gedichten,

Rainbow Pockets 2005



Tiba.

Geplaatst: 10 mrt 2005 09:41 pm



Katakomben



1

De zon die mij bepoedert doet mij dromen.

Ik loop aandachtig door een helder Rome

als jaren hér, weg uit mijn donker land,

aan een langdurig heimwee ontkomen.



2

Fel bovengronds woekert de tijm van pasen,

beneden waait met aanhijgen en blazen

de nachtwind uit de katakombe mij voorbij

met zulke zekerheid, in pace, pace!



3

Zijn naam en leeftijd spoorloos weggewist

werd hij een niemand zonder aangezicht,

een handvol as in de amfoor gebleven

die omgevallen in de muurnis ligt.



Anton van Wilderode

uit: Volledig dichtwerk, Lanno 1999



Tiba.

Geplaatst: 11 mrt 2005 11:22 pm



Pasen



Terwijl het zo lang duurt

gaat het toch steeds voorbij

als passie-muziek, die herhaald

stroomt en stroomt tot het stil is.



De dag begint, de klok tikt

postzegels worden gestempeld

de brief bezorgd en je woont

al niet meer bij het water.



Zoals je hangt in de lucht

gesprongen, aan de parachute

razend snel nader je de aarde.

Kerstmis? Het is al Pasen.



Remco Ekkers

uit: Het gras vergeten, Meulenhoff 1991



Tiba.

Geplaatst: 13 mrt 2005 10:41 pm



Pasen



Pasen, Pasen,

luide klinke

nu de slag van

lerke en vinke

nu de stem van

mens en dier!

Pasen, Pasen,

wijdt het vier,

wijdt het licht en

pint de lampen,

laat de verse

wierook dampen:

Hallelujah,

't jok is af

van de dood en

van het graf!



Pasen, Pasen,

opgestanden

is de God, die

boze handen

hadden aan het

kruis gedaan:

heeft Hij hout en

steen en ijzer

overwonnen,

die, verrijzer,

Hallelujah,

één uit al,

leeft en immer

leven zal!



Pasen, Pasen,

dwaze mannen

dachten Hem in 't

graf te spannen,

met Pilatus'

zegelmerk:

Pasen, Pasen,

ijdel werk,

ijdel waken:

God almachtig

is verrezen,

eigenkrachtig,

Hallelujah,

door de steen,

eer de zon in

't oosten scheen.



Pasen, Pasen,

luide klinke

nu de taal van

lerk en vinke

nu de taal van

mens en dier!

Pasen, Pasen,

wijdt het vier,

wijdt het licht en

spijst de lampen,

laat de blauwe

wierook dampen:

Hallelujah,

God is groot:

overwinnaar

van de dood!



Guido Gezelle

uit: Declamatorium der Nederlandse poëzie, Teresa van der Meulen van Marcke, Standaard Uitgeverij 1967



Tiba.

En enkele gedichten staan op de site



www.poezie-leestafel.info/gedichten-rond-pasen



Dettie