Gedichten met een Frans tintje

Geplaatst: 24 aug 2006 10:17 pm



Ik heb het hele internet afgezocht naar een foto van die omgekeerde zuilen in het kerkje van Venasque. Niet gevonden .



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 26 aug 2006 12:08 pm Onderwerp: Reageer met quote Bewerk/Verwijder dit bericht Meld post Verwijder dit bericht Bekijk het IP van deze gebruiker

Déjeuner onder het vee



Wij zaten in het gras en

om ons heen zo ver je zag

graasde het vee en lag



tussen ons in op een matras

het déjeuner: worst en diverse

soorten kaas, een stuk paté



jij sneedt het brood en ik schonk

de wijn benieuwd hoe het vandaag

zou zijn en dronk



de worst was boeuf et porc

twee in een lieflijk heuvelland

en in de zon verdorde dieren

gob hebbe hun zielen



kaasjes met de dode kleur

van keldermuren, in doosjes

met vrolijk mekkerende geiten

en monniken, caprice de dieux



een plak paté met vette randen

de zachte levers van ganzen, ziek

gemeste vogels, oiseaux pathétiques



en toen was alles op

waren wij eindelijk alleen

het vee herkauwde om ons heen

wij sliepen nog een uur of twee

de zon stond recht op onze kop.



Rutger Kopland,

uit: Onder het vee,

Van Oorschot, Amsterdam, 1966



irene

Geplaatst: 26 aug 2006 02:14 pm



Móói!!!!



De reeks wordt steeds mooier zo!



Groeten

Wil

Geplaatst: 26 aug 2006 11:06 pm



Prachtig Frans sfeertje in dit gedicht .



Tiba.

Geplaatst: 29 aug 2006 10:39 pm



Parijse herfstdag



Ik heb de weemoed van uw stad verstaan.

Een stad vol vreugde, zeiden zij die nooit

Geneuchten weten dan het vlees ontplooit,

Vol zoete tastbaarheid en weken waan.



Maar in uw parken geurde uit iedre laan

't Verleden: grootser tuin, voorlang gerooid;

En iedre lijst die strekt of rijst of glooit

Aan uw paleizen, hing de erinring aan.



Erinnring aan dien groten gouden tijd

Toen om uw zonnekoning 't rijk bewoog,

Moed en bevalligheid en weelde en vlijt.



Gij woelt, maar overwont niet: laag en hoog

Richt over u die Dode; uit perk en boog

Beheerst Zijn IJdelheid uw ijdelheid.





Albert Verwey

uit: Oorspronkelijk dichtwerk, Querido/v.h. Mees

Amsterdam/Santpoort, 1938



Tiba.

Geplaatst: 30 aug 2006 02:35 pm



Versailles



Onder de vloeren verhuizen wormen de geraamten,

maar op de daken schikken geesten hun vleugels.

Geluidloos wordt in dit paleis de weelde bewaard en

in negen diepe kisten de verwrongen sleutels.



Het is verboden onderling de koning aan te raken

of het verloren voorwerp van een hoveling terug te vinden.

De zonnestralen hebben openbaar de zon verlaten,

om hun kristallen stilte boeit men straks de winden.



De tijd staat stil als de herfst in de tuinen.

De vijver luistert niet meer naar zijn huidig water,

de uilen zijn genummerd, net als de spoken.



Een dag duurt eeuwig in dit huis vol huizen

en vol koningschap, tot brandbaar stof vergaan.

Daarom, dat het hier streng verboden is te roken.





Paul Snoek

uit: Verzamelde gedichten,

Manteau, Antwerpen, 1984²



Tiba.