Gedichten over kunst

Geplaatst: 01 mei 2008 06:53 am



Dienstige Schildery



Gods werck, dat ick begaen, besien, besitten kan,

Daer hoef ick geen' Copy uyt menschen handen van.

Een deeltje van de kunst kan my te recht verblijden:

Dat deeltje, dat van de hand op 't rad leght van de tijden,

En stelt my Grootedaer sijn overgroote Vaer

Voor oogen, of het volck van he'en of gist'ren waer,

En sal mijn' kinderen kinds kinderen doen erven

Mijn aensicht, dat met my gaet sterven en bederven.

Is niet die wetenschap meer meester dan de tijd?

't Is het verderffelick in d'oly geconfijt.





Constantijn Huygens (1596 - 1687)

Uit: Korenbloemen, II (1672)



Dit gedicht vond ik terwijl ik op zoek was naar klassieke werken.

Vond toch wel dat het hier even geplaatst moest worden.



Dettie

COMPOSITIE 10, 1939-1942

Piet Mondriaan







Geen mens nee zelfs geen boom

te zien, het groen voorbij, de wereld

weg gekeken, glad getrokken,

geschikt met een gesnoeid palet.





Windstil linnen, elk geruis gestold

in verf, de hang verradend naar dat

diepste evenwicht, de sluimerende

maat van alle dingen. De grote lijnen





trok hij zijwaarts en omhoog,

als volstrekte armen van een boom.

Òf die van ons, na alsmaar rekken

reiken naar elkaar en hemelwaarts –





Inge Boulonois

Uit: Het geluk van een tafel 2011

LANDSCHAP MET KERK EN DORP, 1665-1670

Jacob van Ruisdael





Starend naar Van Ruisdael

zie ik billboards noch mobielmasten

het platte land bestaan, geen files

van flats of lasso’s van x-baanswegen

stikvol blik met hete adem

van en naar industriegebieden gaan.

De horizon ligt languit,

zonlicht struint door puur

en hoog oud-Hollands blauw,

oranje daken zwermen om een kerkje.

En tussen schoven hooi,

te tellen schapen zonder gele oorlellen

picknickt een gezin in lang groen gras.

In kloppend perspectief:

piepklein hun ik –





Inge Boulonois

Uit: Het geluk van een tafel (2011)