Gedichten over de zomer

Geplaatst: 16 jun 2006 04:52 pm



Nu is er weer dat zomerse godlof



Nu is er weer dat zomerse godlof

van meisjes die in korte rokken

door alle straten fietsen

in ons land, ons land gezegend

met pastoors en dominees

die met schuine oogjes kijken

naar dat deksels jonge volkje

dat met naakte knietjes

door hun straten fietst godlof



en in de zwoele avondlucht

in hun seringentuin

werken zij verder

de pastoors en dominees

aan het gemengd-zwemverbod





Remco Campert

uit: Dichter,

De Bezige bij, Amsterdam 1995



Tiba.

Geplaatst: 16 jun 2006 05:19 pm



Zomeravond



Weer niets gedaan.

En weer was alles vergeefs vandaag.



Ik zocht een verre plek om onder de mensen te blijven.

Een zuivere merel heeft zich daarnet in mijn oren geknoopt

En langzaam zijn de ogen van een vrouw over me heen gegaan

Als veel lauw water 's avonds van een zomerregen.



En slapende paren, mijn ouders misschien, hebben vandaag gehoopt

Op mij, en sloom en treuzelend zijn zij uit mij opgestaan

Als kinderen 's ochtends voor ze naar beneden gaan

Om er te spelen met de wijzers van de klok.



Weer niets gedaan.

Dan dit geluk dat mij wordt aangedaan.





Leonard Nolens

uit: Tweedracht,

Querido, Amsterdam 1996



Tiba.

Geplaatst: 29 jun 2006 12:42 pm



De zomers



Klaprozen, korenbloemen, barstenvolle

goudgele aren streelden mijn gezicht.

Groengouden vliegen zoemden een gedicht.

Rood liet het ooft de appelwangen bollen.



Zomernachtdonker is gesmolten licht.

Niet bang zijn voor kabouters en voor trollen.

Ze komen 's nachts het grasveld voor je rollen.

Alleen een dom kind houdt zijn ogen dicht.



Zullen wij dit soort zomers nooit meer zien?

Ging dan het paradijs voorgoed verloren

omdat wij aan de wereld toebehoren?

Huil niet, huil niet, de hemel zal misschien

een zolder in een huis zijn zonder zorgen.

Daar hebben ze die zomers opgeborgen.





Kees Stip

uit: Au! de rozen bloeien. Sonnetten van bedreigd geluk.

Bert Bakker 1983



Tiba.

Geplaatst: 02 jul 2006 08:34 pm



Zomer



Verwachten, wachten met alle achting, en hopen maar.

Het dartelen reeds verleerd en de maatstaf afgewogen.

Nu slechts prooi: beduusd het cirkelen

ervaren rond deze ogenblikken van lokkende wonden.



Zo maar toebehoren, het beruchte inzicht kwijt;

zo maar aanvaarden, het hoogtepunt omzeild;

zo maar de jeugd aanaarden, de sappen sarren, genot

tot de hoogste toppen van de hoogtevrees hanteren.



Met reuzenschreden zich beramen,

de behoeften bang. Geen prooi wordt troost

en even voorbij het beleven reeds

in flitsen bewustzijn een lichtend Nu.





Marcel van Maele

uit: Rendez-vous Merendree/Gent, Sintjoris/

Poëziecentrum 1995



Tiba.

Geplaatst: 03 jul 2006 02:41 pm



Ik heb een prachtige seizoenenbundel..ik zal ook eens gaan speuren of ik wat plaatsen kan.



Bovenstaand gedicht moet ik nog even goed overlezen.

dringt nog niet helemaal goed door, misschien als het wat koeler is straks.



Groetjes,

Wil

Geplaatst: 03 jul 2006 03:24 pm



Ik vind het ook een moeilijk gedicht, Wil. Ik las het al enkele malen maar het blijft moeilijk.



Dit vind ik mooi:

Zo maar toebehoren, het beruchte inzicht kwijt;

zo maar aanvaarden, het hoogtepunt omzeild;

het zijn versregels die een paar dagen zijn blijven hangen in mijn hoofd!



Leuk dat je meezoekt naar zomergedichten.



Groetjes. Tiba.