Geplaatst: 29 sep 2005 09:34 am
Wat mij opvalt in dit gedicht is hoe hij het onvoorwaardelijk voor zijn vriend opneemt, tegen de buitenwereld in:
zij die beweren dat hij wankelt
weten niet wat wankelen is,
hij deinst niet terug, hij aarzelt niet, hij kijkt niet om
hij doet iets wat niemand kan...
en dan die zin is het ook een gedicht over de vriendschap (toewijding, erkenning, bewondering, onvoorwaardelijk geloof, vertrouwen) die de dichter voor de andere voelt.
Groetjes. Tiba.