Gedichten over appels en appelbomen

Geplaatst: 19 apr 2005 08:58 pm



Onder de appelboom



Ik kwam thuis, het was

een uur of acht en zeldzaam

zacht voor de tijd van het jaar,

de tuinbank stond klaar

onder de appelboom



ik ging zitten en ik zat

te kijken hoe de buurman

in zijn tuin nog aan het spitten

was, de nacht kwam uit de aarde

een blauwer wordend licht hing

in de appelboom



toen werd het langzaam weer te mooi

om waar te zijn, de dingen

van de dag verdwenen voor de geur

van hooi, er lag weer speelgoed

in het gras en verweg in het huis

lachten de kinderen in het bad

tot waar ik zat, tot

onder de appelboom



en later hoorde ik de vleugels

van ganzen in de hemel

hoorde ik hoe stil en leeg

het aan het worden was



gelukkig kwam er iemand naast mij

zitten, om precies te zijn jij

was het die naast mij kwam

onder de appelboom, zeldzaam

zacht en dichtbij

voor onze leeftijd.



Rutger Kopland

uit: Geluk is gevaarlijk, een keuze uit de gedichten,

Rainbow Pocketboeken 1999



Tiba.

Geplaatst: 20 apr 2005 10:45 am



Och wat is dat gedicht van Kopland toch prachtig, een van m n favorieten allertijden.



Hier nog eentjes over appels...



Een appel



Er ligt een appel op een schaal

voor een open raam-

als hij zou kunnen denken zou die appel denken:

is dit nu beurs, zo n doof gevoel...

hij is nog zoet,

maar hij wordt al moe zoals alleen een appel

moe kan worden,

hij rimpelt en verkleurt,

het is een warme dag, niets grijpt om zich heen

en niets gebeurt

en een hand pakt hem op, draait hem rond

en gooit hem door het raam-

als hij zich zou kunnen verbazen zou die appel

zich verbazen en denken:

is dit nu ten einde raad,

of is dit nu de opperste verwarring?

De avond valt, wormen komen op hem af,

en hij zou denken:

als ik nog kon glanzen dan zou ik nu toch glanzen...

zijn laatste gedachte

zou dat zijn.



Toon Tellegen,

uit ..er ligt een appel op een schaal,

Querido





Wil

Geplaatst: 20 apr 2005 03:36 pm



Het gedicht van Tellegen vind ik zeer apart:



'als ik nog kon glanzen dan zou ik nu toch glanzen'



Je moet er maar opkomen...



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 21 apr 2005 04:17 am



Wat een mooie gedichten! Ik ga ze zeker op mijn site erbij plaatsen binnenkort!



Door mijn bezoeken aan de Leestafel heb ik nu zelfs weer de sonnetten van Shakespeare naast mijn bed liggen en als ik dit zo lees, moet ik toch ook maar weer eens aan de dichtbundels!



Dankjulliewel!



Sjosque

Geplaatst: 21 apr 2005 12:02 pm



Leuk, Sjosque. Doen!



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 01 jun 2005 06:57 pm



Ik vond er nog een van Toon Tellegen Sjosque....



De appel valt

valt niet goed

valt opnieuw

en opnieuw

en de boom bukt zich en schudt zich

en de appel valt opnieuw

steeds verder van de boom valt de appel

valt

valt

tot er niets meer valt te vallen



ligt in het gras

kijkt om zich heen

ziet de hemel

ach...!



geen spoor meer van de zwaartekracht



maar reeds met rasse schreden nadert de boom

appeltje! appeltje!



niet ver van de appel valt de boom.



Toon Tellegen,

Wie A zegt

Querido 2002



---



Beetje merkwaardig gedicht vind ik, maar het gaat over appels.



Groetjes,

Wil