Geplaatst: 02 mrt 2005 11:57 am
De Beemster
Voor Karel Looten
De Wintvorst, om den rouw van Hollants Maagt te paeien [doen afnemen],
Vermits [omdat], door storm op storm, zy schade en inbreuk leê,
Schoot [dreef] molenwiecken aan, en maalde, na lang draeien,
Den Beemster tot een beemt, en loosde 't meir in zee.
De zon verwondert, zagh de klay noch brack van baren,
En drooghdese af, en schonckse een groenen staatsikeurs [feestkleed],
Vol bloemen geborduurt, vol lovren, ooft en airen;
En, toiende heur hair, bestroide het vol geurs.
De room en boterbron quam uit haar borsten springen.
Het vissigh lijf wert vleesch, noch [nog] maagt en ongerept.
Haar voorhoofts torenkroon quam door de wolken dringen:
Gelijck gemeenlick [gewoonlijk] weelde in hoogheit wellust schept.
Hier jaagt de winthont 't wilt, hier rijt de koets uit spelen.
Men danst, men banketteert in 's Koopmans rijke buurt.
Hier lacht de goude tijt, in lieve lustprieelen,
Die voor geen oorloogh schrickt, noch kiel op klippen stuurt.
Verzier van [fantaseer over] Cypris, hoe zy Cypers quam bekoren:
Ick weet dat dees Godin uit zeeschuim is geboren.
Bron: Vondel, De werken, [WB-editie], deel IV,
p. 609. Amsterdam 1930.
Joost van den Vondel
Dit gedicht schreef Vondel voor Karel Looten, één van de rijke koopmannen die er in de zeventiende eeuw veel geld voor over had om de machtige stad Amsterdam tegen het water te beschermen. De Amsterdammers werden rijk door de handel op zee, maar ze werden er ook door bedreigd. De binnenzee de Beemster groeide jaar na jaar, met elke storm, tot in 1607 tot de drooglegging ervan werd besloten.
Voor uitleg van het gedicht, klik
www.let.uu.nl/nederlands/nlren/educatief/beemster.html
Tiba