Gedichten voor Jan Wolkers (nav zijn overlijden)

Geplaatst: 01 nov 2007 04:48 pm



Leven



Vrijdagmiddag op het Centraal Station

kwam een onbekende op me af

keek me getroffen aan en zei:

'Heeft u het al gehoord?

Jan Wolkers is dood'.



terwijl ik nog maar net besloten had

om zolang ik nog te leven heb

niet meer aan de dood te denken

kwam jij, Jan, er onverhoeds tussen

zoals je me vaak belde

midden op een troosteloze dag

alsof je in Texel raadde

dat ik om je praatje verlegen zat



al wachtend op de trein

bleef denken aan jouw dood

niet denken aan De dood

maar eerder aan het leven

zoals jij het vierde

uitbundig en voorbeeldig



Remco Campert

De Volkskrant van 24 oktober 2007

eplaatst: 01 nov 2007 04:49 pm



In memoriam Jan Wolkers



Ik merk dat ik nog steeds op zoek ben

naar een soort remedie voor de dood,

bijvoorbeeld dat ik een paar klokken

terugzet, waarna jij gewoon weer wakker

wordt. Zoiets. Of dat ik op hoge poten

naar een grijs loket stap om te klagen

en dat alles dan wordt opgelost (er

wordt zelfs iemand om ontslagen).

Het is onzin, zoals elk geloof, maar ik

buig me over deze dagen als een schaker

die de stelling niet herkent, een bioloog

die een vreemde plantensoort ontdekt.



Vannacht laat ik het raam wel open.

Als je heimwee krijgt mag je erdoor.



Ingmar Heytze, Trouw 24 oktober 2007

Geplaatst: 01 nov 2007 09:10 pm



Ik vond het gedicht van Campert zo mooi,



ook erg mooi dat hij alléén die regels voor las tijdens de plechtigheid... wat mij betreft daardoor veel indrukwekkender dan alle toespraken, maar dat is persoonlijk.



Wil

Geplaatst: 01 nov 2007 11:41 pm



Ik veronderstel dat de begrafenis op TV werd uitgezonden? Die zag ik niet.



Bij het lezen spreekt het gedicht van Heytze me erg aan.



Tiba.

Geplaatst: 02 nov 2007 08:17 am



Dag Jan



Wie liefdevol zijn leven nabeschouwt

Ziet al te goed hoe het verkeren kan,

Hoe of een jonge god tot broze man

Door Moedertje Natuur werd omgebouwd.



Hij was zo zichtbaar en aandoenlijk oud

En ook al werd de oude jonge Jan

In wezen er bepaald niet anders van

Er was voor hem geen kans op lijfsbehoud.



Want toen de dood tenslotte bij hem kwam,

Omdat de tijd toch echt begon te dringen,

En hem voorzichtig in zijn armen nam

Ging hij de gang van alle stervelingen.



Zijn kaars was op, en de gedoofde vlam

Vervluchtigt in de lucht tot hoge kringen.



Driek van Wissen

welke krant weet ik niet

Geplaatst: 02 nov 2007 12:41 pm



Wat mooi toch als mensen na je dood poezie voor je gaan schrijven.



Het gedicht van Heytze in inderdaad ook mooi Tiba,



Moest glimlachen om de regels

Of dat ik op hoge poten

naar een grijs loket stap om te klagen

en dat alles dan wordt opgelost (er

wordt zelfs iemand om ontslagen

De laatste regels zijn ook erg mooi, en in de geest van Wolkers.



Ja de plechtigheid voor de crematie werd live op tv uitgezonden Tiba.



Groetjes

Wil