Geplaatst: 12 mei 2007 06:46 pm
Architectuur
Het plan, ontstaan in Florentijns licht,
staat zwart op wit. Wie echter
zal nu recht spreken, over u,
over mij, over ons. In avonden
waarin de onrust woekert in mij
die mis elk menselijk contact.
Je geeft mijn signalement door
en bezoekt mijn huis bij nacht
en breekt de stenen van mekaar.
Ik weet, nooit krijg ik volmacht,
ik ben slechts uw materie.
In de bleekheid van de morgen
vorm ik een roekeloze silhouet.
Blind kijk ik tegen het leven op,
maar ik handel nog in eigen naam.
Mijn handen, in onschuld gedompeld,
bouwen een persoonlijkheid op.
Willem M. Roggeman
uit: Gedichten 57-70, Standaard Uitgeverij,
Antwerpen 1972
Tiba.
