Gedichten over liefde

Geplaatst: 14 feb 2008 12:04 pm



Het is Valentijnsdag dus hier allemaal gedichten over de liefde.



cf.hum.uva.nl/dsphome/ljc/anderen/liefde.html



Dettie

Geplaatst: 26 aug 2008 06:06 am



Herdenking



Wij schuilden onder dropplend loover,

Gedoken aan den plas;

De zwaluw glipte 't weivlak over,

En speelde om 't zilvren gras;

Een koeltjen blies, met geur belaân,

Het leven door de wilgenblaân.



't Werd stiller; 't groen liet af van droppen;

Geen vogel zwierf meer om;

De dauw trok langs de heuveltoppen,

Waar achter 't westen glom;

Daar zong de Mei zijn avendlied!

Wij hoorden 't, en spraken niet.



Ik zag haar aan, en diep bewogen,

Smolt ziel met ziel in een.

O tooverblik dier minlijke oogen,

Wier flonkring op mij scheen!

O zoet gelispel van dien mond,

Wiens adem de eerste kus verslond!



Ons dekte vreedzaam wilgenloover;

De scheemring was voorbij;

Het duister toog de velden over;

En dralend rezen wij.

Leef lang in blij herdenken voor,

Gewijde stond! geheiligd oord!







A.C.W. Staring (1767-1840)



(...) en tot de innigste liefdeszangen in onze taal behoort 'Herdenking',

dat door de dichter verschillende malen is bijgewerkt.Want aan zijn

weinig omvangrijke produktie besteedde hij de uiterste zorg; ook het

gepubliceerde onderwierp hij tot het eind van zijn leven toe aan her-

ziening. Hij verwijderde alles wat hij overtollig achtte, toetste de

waarde en de klank van elk woord en zocht steeds maar weer naar

nòg effectievere uitdrukkingsmiddelen om met een minimum aan

woorden het maximum te bereiken, hetgeen hem doorgaans

(maar niet altijd) gelukte.

- G.W. Huygens



Dit kreeg ik gisteren toegestuurd via het Laurens Jz Coster project



Mooi toch zoals de taal toen was...

dropplend loover

O tooverblik dier minlijke oogen,

Wier flonkring op mij scheen!



Prachtig toch?

Dettie

Geplaatst: 01 okt 2008 06:30 am



Geslacht:

Geregistreerd op: 17-7-2007

Berichten: 1205

Woonplaats: den bosch

Geplaatst: Di sep 02, 2008 06:43 Onderwerp:

---

GALATHEA



P. C.Hooft was van alle markten thuis en schreef o.a. ook prachtige liefdesgedichten, waarvan ik Galathea één van de mooiste vind in de Nederlandse literatuur. En de humor die er in zit is zowel naïef als charmant. Het gedicht komt uit een bundeltje ter gelegenheid van de 300ste sterfdag van Hooft. (21 Mei 1947) De spelling is nauwgezet gevolgd.



(Marren = toeven, jont = gunt, haer stooren = zich stooren, van als = voor alles)



GALATHEA



MINNAER: Galathea siet den dagh comt aen.

GALATHEA: Neen mijn lief wilt noch wat marren

T sijn de starren,

Neen mijn lief wilt noch wat marren ’t is de maen.



MINNAER: Galathea t’is geen maneschijn

GALATHEA: Hoe? t’ is noch geen een geslagen

Wat soud ’t dagen?

Hoe? ’t is noch geen een, ‘t en can den dach niet sijn.



MINNAER: Galathea’ aenschout de hemel wel.

GALATHEA: Las! Ick sie den dagerade

T’onzer schade,

Las! Ick sie den daegeraedt, de tijt is snel.



MINNAER: Waarom duirt de nacht tot t’avont niet?

GALATHEA: Vreest ze dat wij met ons beyen

Sonder scheyen

Blijven souden tot dat ons de doot verriet?



MINNAER: Nu Adieu mijn troost en blijft gesont.

GALATHEA: Wilt mij noch een kusgen geven

Och mijn leven!

Jont mij noch een kusgen van u blije mont.



MINNAER: Galathea coom ick t’avont weer?

GALATHEA: Och mijn moeder mocht het hooren

En haer stooren ,

Och sy mocht het hooren maer comt even seer.



MINNAER: Galathea, hoe raeck ick van u hals?

GALATHEA: Las! den dach en wil niet lijen

T’ langer vrijen,

Danck hebt van u sachte kuskens en van als.



P.C. Hooft (1581 – 1647)

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre

Geplaatst: 31 jan 2009 01:39 pm

MINNAER: Galathea, hoe raeck ick van u hals?

Hierbij moet ik toch wat lachen.

Zou het vroeger ook komisch geklonken hebben?



mira

Geplaatst: 31 jan 2009 02:10 pm



Hahaha, ja ik zie dan iemand op iemands nek zitten en die dan accuut hoogtevrees krijgt en roept. Hoe raeck ick van u hals???







Dettie

Weet iemand toevallig wie de auteur is van onderstaand liefdesgedicht?

dank je wel!



Voor later



'k Geef nu aan jou mijn vreugd, mijn leed en

mijn schemergouden dromenschat,

opdat je later nog zal weten

hoe ik je eens heb liefgehad.



Later, als al dit schoon voorbij is,

want tijd neemt liefde, vreugd en smart-

als elk van ons weer droef en blij is

dicht aan een nieuwgevonden hart,



dan zal ineens alles vervagen

bij 't zien van dit vergeten blad;

je zal weer dromen van de dagen

toen we in mekanders ogen zagen,

toen ik je zo heb liefgehad.