Iets opmerkelijks gelezen

In een discussie over de taakopvattingen van een wethouder voor cultuur stelde ik laatst de volgende vraag aan een wethouder. Stel dat u ontdekt dat er in uw stad geen enkel gedicht meer te vinden is, niet in de bibliotheken niet in de scholen niet op straat en niet in de winkels, heb je dan een taak als wethouder? Ja of nee? Beide antwoorden zijn interessant. Zo nee, dan reduceer je de politiek als louter trendvolgend, dan is er dus geen ideologische basis voor de uitoefening van je ambt. Voor de goede orde, die opvatting vind ik verschrikkelijk, in zo'n samenleving wil ik niet leven, daarvoor is de marktwerking die alles nivelleert en oppervlakkig maakt te machtig. Maar als je ja zegt heb je ook een probleem als politicus. Want, moet je nog iets corrigeren als er één gedicht is, of als er tien zijn, of als er alleen oppervlakkige gedichten zijn, of alleen gedichten van voor 1900, en wat zijn dat oppervlakkige gedichten, en hoe meet je en onderzoek hoeveel gedichten er zijn? Kortom met het antwoord "ja" ontkom je er niet aan om kleur te bekennen. Zo wil ik graag dat de politiek is, gekleurd, ideologisch en fel.

www.tilburgz.nl/home/column.php?cmd=show...id=113&category_id=7



Niet dat ik alles direct snap. Maar opvallend is wel:een gedicht als maatstaf.





mira