Rogi Wieg (voorlopig nee)

Leestafel heeft toestemming van de Arbeiderspers tot 1 januari 2009

Er is een nieuwe aanvraag ingediend.



Dettie

Geplaatst: 21 aug 2005 08:23 am



Het is vandaag de 42ste geboortedag van Rogi Wieg, lees ik op de

thuispagina, een gelegenheid om wat van deze dichter op te zoeken.





Het is niet veel wat ik schreef,

de taal is klein en scheef

geworden als een oude vrouw,

een gebogen paard in de kou



van een blinkende nacht

waarin ik huiswaarts ga; ik dacht

dat het niet te vroeg was

om te dichten over jou. Ik las



je terug, nors en verheven

ben je daar,

met je lange, zachte haar



dat me opnieuw bindt, kantelt

over onze wereld,

die zich in een nacht verandert.



Rogi Wieg

uit: Invers, Erik Heyman, Koen Stassijns, Ivo van Strijtem, Standaard Uitgeverij 1994

nors en verheven

ben je daar,

met je lange, zachte haar



dat me opnieuw bindt

vind ik zo prachtig!



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 15 okt 2005 11:41 am



Verzamelde werken



Als ik mijn vader nog dertig jaar

kon geven door te sterven en mijn dood

zou hem niet verminken, zou ik sterven

zonder een woord, slechts dankbaar voor

de mij geboden kans. Noem het liefde,

of leegte in mij, noem het dapper,

of dichterlijke vrijheid.

Wat een grote woorden allemaal voor

een dwerg op een houten paard.



Ik zit in de zon en lees het voorafgaande

onder een hemel die over uren

pas duister zal zijn. Ik kan het nog uren

lezen, herhalen dus, wachten totdat blijkt

dat niets en niemand mij een kans zal bieden

om mij uit te strekken naar gebieden vol offers.



Intussen loopt mijn vader kromgebogen naar zijn

boekenkast waarin wensen overbodig

zijn geworden en zelfs mijn Verzamelde werken

ontbreken. Hij leest wat en eet en zou voor mij

sterven, als mij dat niet zou verminken,

maar ik door zijn dood opnieuw jong zou kunnen zijn.

Jong op een houten paard? Maar papa

zegt niets: hij knipoogt naar de sentimentaliteit.



Rogi Wieg

‘Waar hij zijn jas hangt’

verzamelde gedichten

De Arbeiderspers, Amsterdam 2006



Tiba.

Heel dit gedicht is mooi!

Noem het liefde,

of leegte in mij, noem het dapper,

of dichterlijke vrijheid.

Je ziet zo voor je:

Intussen loopt mijn vader kromgebogen naar zijn

boekenkast waarin wensen overbodig

zijn geworden en zelfs mijn Verzamelde werken

ontbreken

Een gedicht het herlezen waard.



Groetjes. Tiba.

eplaatst: 03 feb 2006 03:41 pm



Wat zonde dat de reacties zijn weggevallen bij de forumcrash. Ik kom weer terug op Verzamelde werken.



Dettie

Geplaatst: 12 okt 2007 01:52 pm



Toestemming van de Arbeiderspers tot 1 januari 2009!

En... we mogen andere gedichten op de site zetten!



Dettie