Miriam Van hee (ja)

Leestafel heeft toestemming van Miriam Van hee om haar gedichten te plaatsen.

Maar geen complete bundels.



Enkele van haar gedichten staan op de site, zie



www.poezie-leestafel.info/miriam-van-hee



Dettie

Geplaatst: 13 mrt 2005 12:05 am



dood in Lissabon



wat konden wij doen, beginnen

als alles een einde kon nemen -

een ogenblik, wisten we, maar wanneer

dat wisten we niet, daarom

schreven we toch

en waren alleen



er waren musea, straten en pleinen

wind van de zee, van de verte

je weet wel van angst en verlangen

van wachten, van ooit



stel je dan voor hoe verloren

we liepen, altijd uitkomend

bij de rivier, we vroegen ons af

wie de lichten ontstak op de brug,

wie de vrachtwagens nieuwe

opschriften gaf en waarvandaan

al het stof in de wereld bleef komen.



Miriam van Hee

uit: Nieuw wereldtijdschrift, 1997 dubbelnummer 5/6



Gedicht naar aanleiding van

de dood van Herman de Conink



Tiba.

Geplaatst: 21 mrt 2005 01:04 pm



Het karige maal



Onder de lamp aan tafel

zwijgend eten wij; onze handen

als witte vlekken komen en gaan;

onze beringde vingers achteloos

met het vertrouwde brood spelend.



Geen vreugde niets ongewoons

is er in de klank van onze

messen en vorken.



En natuurlijk weten wij niets

van het geluk van reizigers

in een avondtrein.



© Miriam Van hee

uit: Het karige maal,

in de poëziereeks van het

Masereelfonds 1978.



Tiba.

Geplaatst: 13 apr 2005 08:14 pm



Lente in de schildersstraat



ik zag je aan de overkant

als was je uit een schuilkelder

gekomen: voorzichtig en verbaasd

over het licht dat op de huizen scheen

je had je lange winterjas nog aan

ik had een teken kunnen geven

ik had je vragen kunnen stellen

de straat lag tussen ons als water



achter mij zaten moeders in het park

rond het museum, hun kinderen

kregen klappen tot ze huilden

mij heeft de tijd gered,

de afstand, dit gedicht



© Miriam Van hee

uit: Het verband tussen de dagen

De Bezige Bij 1998



Tiba.

Geplaatst: 01 okt 2005 10:15 am



Winter 2



langzaam glijden hier de uren

in een bestaan waarin het spreken

al bijna onmogelijk het lachen

ongehoord is het zwijgen

een ziekte



een bestaan waarin de nachten

wakend worden doorgebracht wachtend

op wat niet komt dromend van

rumoerige trottoirs en teder

geruzie onder de bruggen



langzaam sneeuwt de voortuin vol en

een vreemd samengaan van ongeloof

en verlangen houdt ons staande

als zagen wij alsmaar witte,

wegvarende schepen



© Miriam Van hee

uit: 'Ingesneeuwd',

De Bezige Bij 1984.



Dettie

Geplaatst: 25 mrt 2006 02:53 pm



Ik geef u hierbij mijn toestemming om mijn gedichten op uw website te plaatsen.



Is het antwoord van Miriam Van hee op mijn verzoek om toestemming.



Goed hè. Ik ben er erg blij mee.



Dettie