Marianne Vreugdenhil stuurde ons de volgende gedichten :
Zwemmen is
een gevecht tegen het zinken
een ruimtereis door het water
een gebaande weg zonder einde
hilarisch zonder zwembroek
na een duik van de hoge
uitzichtloos zonder bril
avontuurlijk tussen rotsen
gevaarlijk in een
zeeaquarium tussen piranha’s
saai als je moet
leuker op je rug
nog leuker met zijn tweetjes
gestroomlijnd
een massage zonder handen
irritant als je dikke rode ogen krijgt
door chloorallergie
nog irritanter
met golfslag
lange slingertunnels
met zijn allen gezellig aquajoggen
dodelijk als iemand
je probeert te wurgen onder water
vies als iedereen in het water piest
grappig met een duikbril op
zwemmen is:
beter als je het laat
en rustiger voor je geest
als je weet
dat zwemmen schaadt
door overdaad
(Marianne, oktober 2007)
Amsterdam
auto’s bussen trams
schellen bellen dominant
ga opzij
kwetsuren
vallende fietser
doorgedraaid
wiel op de grond
kindergekrijs uit hippe bakfiets
hysterische moeder midden op het fietspad
kijk uit voor mijn kind
ik heb recht op plek
ga dus niet opzij voor jou
jij moet wijken voor mij
af te lezen van haar stugge rug
auto’s bussen trams
schelle bellen drammerig
pizzakoerier handig wendend
met altijd door het roodlicht-gezicht
valhelm achter op het hoofd
met grote kist en lauwe pizza’s
steunend achter op
auto’s bussen trams
schelle bellen voor het zebrapad
blinde hond met begeleider
roodwitte stok vooruit gestoken
onverstoorbaar overstekend
met een niks aan de hand
ik bereik altijd de overkant
gedrag af te lezen aan blinde man
met stok en trouwe hond
skaters rollend in een rij
breed uitslaand
linkerbeen rechterbeen
rugzakje petje andersom
zwierend met wijde beenslag
auto’s bussen trams ophoudend
met een wij hebben veel vrije tijd houding
bellen schellen stemmen luid
agitatie rot op
ik wil er door
ga opzij voor mij
laat die auto’s bussen trams
en die schelle bellen bellen
neem eens tijd
en geef elkaar gewoon een hand
dan zal ik je vertellen…
pizza’s zijn koud ook lekker
(Marianne, november 2007)
vis
vinnig turend ga je eindeloos op weg
langs kromgebogen vensterglas
zwemmend in je eigen mallemolen
(Marianne, 14 juni 2006)
Rutger, die zich de taferelen uit Amsterdam levendig kan voorstellen. De pointe komt trouwens wel uit een heel onverwachte hoek.
