Ik hou wel van de beeldspraak van Koen Stassijns.
'Een hond die ijsbeert' is wel gedurfd, een snuifje humor ook.
'De kamers luchten / en de buren' is ook verrassend èn humoristisch.
Het eindvers lijkt me ernstig:
Vooral doen alsof we niet vluchten.
Doet de dichter /doen we dat dan?
mira